vrijdag 10 september 2010

IDEEËN, GEDACHTEN & FANTASIEËN [11]

OPPORTUNISME, HYPOCRISIE EN ONBENUL
Het was interessant om te zien hoe de media de afgelopen dagen heen en weer bewogen tussen het normaal en absoluut noodzakelijk vinden van een (ultra)rechts kabinet, het kapittelen van de rechtse partners en het beschrijven van de verscheurdheid in het CDA en tenslotte het vergoelijken tot het bejubelen van de rechtse ‘staatsgreep’ die kwam na het uit de weg ruimen van Ab Klink. De Nederlandse media zijn opportunistisch, hypocriet en onbenullig. Met uitzondering van enkele scribenten zoals Marc Chavannes of Marcel van Dam. Er wordt weer ruimhartig betoogd dat er ‘staatsrechtelijk’ niets mis is met het beoogde nieuw rechtse kabinet noch met de handelswijze van de heren Wilders, Rutte en Verhagen. Strikt genomen heeft de hooggeleerde Voermans (hoogleraar staatsrecht, Leiden), die dat onlangs betoogde, als het om het geschreven recht gaat, daarin gelijk. Maar dat was de afgelopen dagen het punt niet. De manier van opereren van Wilders was het opzettelijk derailleren van het formatieproces en het voor het blok zetten van het staatshoofd. Onbehoorlijk, agressief en zonder fatsoen. Dat de andere twee heren zich daar, zonder een kik te geven, bij aansloten is op fatsoensgronden alleen al, ronduit bizar. Maar niet meer verwonderlijk. Inmiddels heeft een lid van het hoofdbestuur van de VVD al twitterend zelfs het gezag van het staatshoofd om eisen te stellen aan het beoogde rechtse minderheidskabinet  betwist.
Bij het uit het zicht raken van het nieuw rechtse kabinet eind vorige week besloot ik het volgende artikel niet te voltooien en te openbaren. Ik heb mij bedacht. Dus volgt hier: Anatomie van het fascisme. Het historische fascisme is weliswaar na 1945 verdwenen, maar het is een misverstand te denken dat die mentaliteit ook is uitgestorven.

ANATOMIE VAN HET FASCISME
Zo heet het boek dat Robert Paxton in 2005  schreef. Sindsdien worden zijn negen kenmerken van het fascisme beschouwd als leidraad bij het definiëren van de ideeën van mensen en groepen die er een vergelijkbare mentaliteit op na houden. Paxton is een Amerikaan die niet wordt gevoed door Europese oorlogsemoties. Hij analyseert voor- en naoorlogse fascistische bewegingen en hun belangrijkste ideeën en daden dan ook op een afstandelijke manier.
Enige tijd geleden schreef Frans Leijnse een uitstekend artikel in de Volkskrant waarin hij het PVV programma en wat Wilders ons overigens aan gedachtegoed heeft toevertrouwd, legde naast de kenmerken van Paxton. Dat artikel kreeg, voor zover ik heb kunnen waarnemen, elders in de media geen enkele respons. Inmiddels helaas niet meer verwonderlijk. Net als in mijn stuk over de rechtstaat Ideeën, gedachten en fantasieën [6], Wilders’ gedachtegoed is geen gevaar voor de rechtstaat. Quod non, geef ik zo kort mogelijk de kenmerken van Paxton weer en laat vervolgens in cursief zien hoe het gedachtegoed van Wilders zich daartoe verhoudt.
Kenmerk [1]: Een gevoel van een alles omvattende en verpletterende crisis waarvoor geen traditionele oplossingen toereikend zijn.
Nederland staat aan de rand van de afgrond. De Linkse Kerk heeft onze economie naar die afgrond gebracht en een ongebreidelde instroom van vreemdelingen bevorderd waardoor er een steeds grotere groep islamieten is, allen dragers van een fascistische ideologie, die onze cultuur dreigt te vernietigen.
[2] Het primaat van de eigen groep. Dat primaat is superieur aan elk recht, zowel individueel als algemeen. En het individu is ondergeschikt aan de eigen groep.
De oorspronkelijke Nederlanders en hun cultuur zijn superieur aan moslims en hun achterlijke cultuur. De traditionele en morele standaarden zoals artikel 1 van de Grondwet (het gelijkheidsbeginsel) en het Europese recht worden waar nodig buiten werking gesteld teneinde de islamisering van ons land effectief te bestrijden.
 [3] Het geloof dat de eigen groep slachtoffer is. Een sentiment dat elke actie tegen de vijand, zonder juridische of morele limieten dan ook, zowel in- als extern, rechtvaardigt.
De interne vijanden zijn de Linkse Kerk, de intellectuelen en de kunstenaars. Dat zijn niet zozeer politieke tegenstanders, maar samenzweerders tegen de Nederlandse samenleving. De externe vijand is de islam. Die bedreigt de Nederlandse (en Europese) cultuur en samenleving in de kern. De islam is geen godsdienst maar een totalitaire en fascistische ideologie waarvan iedere moslim drager is. Daarom dient de Koran verboden te worden en mogen er geen nieuwe moskeeën worden gebouwd en als het even kan moeten bestaande worden gesloten. Islamitische scholen dienen te worden gesloten en onwelgevallige imams het land worden uitgezet. Sterker nog er moeten ‘miljoenen moslims Europa uit worden gezet en er mag niemand uit moslimlanden nog binnenkomen’.
[4] Er is vrees voor verval van de eigen groep door de ondermijnende effecten van individualisme en liberalisme, hier op zijn Amerikaans bedoeld als vrijzinnigheid, klasse conflicten en invloeden van buiten.
Daarom is een autoritaire organisatievorm noodzakelijk. De PVV kent geen leden, geen kaderleden of bestuurders. Er is één leider, tevens het enige lid van de partij, die als enige namens de partij spreekt en besluiten kan nemen.
[5] De noodzaak van een sterke samenhang in een zuivere samenleving. Zo mogelijk met algemene instemming, of met uitsluiting en uitzetting indien nodig.
De samenleving moet worden gezuiverd van oneigenlijke elementen door een immigratiestop voor iedereen die uit een moslimland komt en door uitzetting van onwelgevallige moslims.
[6] De noodzaak van gezag door natuurlijke leiders (altijd mannen), culminerend in een nationale hoofdman die als enige de verpersoonlijking is van de bestemming en het lot van de groep.
Er is één leider van de PVV, tevens de enige woordvoerder van alle Nederlanders die in hun cultuur en samenleving slachtoffer dreigen te worden van binnen (de Linkse Kerk) en van buiten (de islam) komend kwaad.
[7] De absolute superioriteit van het instinct van de leider die de abstracte en universele rede overstijgt.
Idem [6]. De traditionele en morele standaarden zoals ondermeer de Grondwet en het Europees recht zijn ondergeschikt aan de opvattingen van de leider. Wanneer hij daarop wordt aangesproken demoniseert men hem.
[8] De schoonheid van geweld en de werkzaamheid van de wil, wanneer die bijdragen aan het succes van de groep.
Dit kenmerk is niet zondermeer van toepassing op de PVV. Hoewel de wens om speciale keurkorpsen in te stellen die buiten het gezag van een burgemeester om kunnen optreden tegen onwelgevallige personen en hen in de knie mogen schieten, daar wel bij in de buurt komt.
[9] Het recht van het uitverkoren volk anderen, zonder voorbehoud van enige menselijke of goddelijke wet, te domineren op grond van het recht van de sterkste.
De oorspronkelijke Nederlanders en hun cultuur en samenleving zijn het slachtoffer van interne (de Linkse Kerk) en externe (de islam) vijanden van het volk. Om de samenleving van hen te zuiveren zijn middelen als het sluiten van moskeeën en islamitische scholen en het uitsluiten en uitzetten van personen gerechtvaardigd.

dinsdag 7 september 2010

IDEEËN, GEDACHTEN & FANTASIEËN [10]


Louis Radstaak stuurde mij dit door hem gemaakte portret van Verhagen gecombineerd met dat van Machiavelli. Een prachtig en typerend portret van Verhagen. Minder typerend voor Machiavelli want dat was in tegenstelling tot het beeld dat wij nu algemeen van hem hebben, een uiterst bekwame, intelligente en integere bestuurder en een briljant strateeg. Een genie.
Voor wie Machiavelli heeft gelezen is dat overigens geen nieuws. Het is ook geen nieuws dat voor Verhagen deze kwalificaties niet gelden.

maandag 6 september 2010

IDEEËN, GEDACHTEN & FANTASIEËN [9]

Samenvatting artikel Le Monde, 5 september 2010
België en Nederland lijden aan een ziekte die populisme heet. Dit heeft het Franse dagblad Le Monde zondag in een commentaar op de mislukking van de kabinetsformaties geschreven. ‘De beide Europese democratieën ondergaan een ongekende crisis’.
In België en Nederland hebben traditionele partijen populistische protestpartijen laten opbloeien en zich er zelfs mee ingelaten. Le Monde noemt de Vlaamse christendemocraten die destijds onder leiding van Yves Leterme de boodschap van de radicale Vlaamse separatisten legitimeerden, maar nu door hen worden verslonden.

De christendemocraten en liberalen hebben in Nederland gepoogd een pact met de duivel te sluiten, dat wil zeggen met extreem rechts van de islamofobe raddraaier Geert Wilders. Maar die heeft volgens Le Monde vrijdag het kaartenhuis zelf al weer omver geblazen.

La Belgique et les Pays-Bas malades du populisme
Deux démocraties européennes traversent une crise sans précédent : trois mois après avoir voté, les Pays-Bas et la Belgique sont toujours dans l'attente. Ils attendent le programme et la constitution d'un gouvernement, quitte à recourir à d'improbables coalitions.
A Bruxelles, les tourments ont commencé dès 2007. Le chrétien-démocrate flamand Yves Leterme a légitimé le message des indépendantistes flamands, auxquels il s'était associé. Mais, comme son parti, il a été dévoré par cette Nouvelle Alliance flamande, qui, grâce à lui, a pu faire prospérer l'idée d'une Flandre autonome, délivrée du "boulet" wallon et susceptible d'accaparer Bruxelles. La confusion est telle, aujourd'hui, en Belgique que le scénario de la partition n'est plus irréaliste.
Les Pays-Bas ont beau s'épargner les querelles linguistiques, leur situation n'est pas plus reluisante. Deux partis traditionnels - les chrétiens-démocrates et les libéraux - ont tenté de négocier un pacte du diable avec l'extrême droite du député Geert Wilders, boutefeu islamophobe. En échange du soutien des populistes à leur coalition minoritaire et à leur programme de rigueur, les deux partis s'engageaient à accepter une politique vigoureuse à l'égard des immigrés. M. Wilders a fait s'effondrer ce château de cartes en critiquant le manque de crédibilité des chrétiens-démocrates.
Au-delà de leurs dissemblances, les deux Etats du Nord, longtemps cités en exemple pour leur art du compromis, souffrent de maux similaires. De la montée d'un populisme égoïste et parfois anti-européen. Du désaveu de l'opinion à l'égard de systèmes politiques à bout de souffle. Et d'un éparpillement de l'électorat, que favorise le système de représentation proportionnelle, augmenté, en Belgique, d'une obligation de se rendre aux urnes qui encourage le vote "ras-le-bol".
Longtemps stables parce que s'y organisaient les transferts de voix entre les trois courants classiques - chrétiens-démocrates, sociaux-démocrates et libéraux -, les démocraties belge et néerlandaise ont laissé prospérer des partis protestataires qui menacent aujourd'hui leur équilibre.
Après une extrême droite radicale et xénophobe, la Flandre a vu naître une droite nationaliste décomplexée, qui a su mêler la mise en cause de la "mauvaise gestion" à la revendication indépendantiste et à la dénonciation des transferts d'argent vers les "pauvres" francophones. Aux Pays-Bas, les partis classiques n'ont pas vu venir la menace d'un populisme antimusulman qui fait de tout étranger le bouc émissaire.
Dans les deux pays, des partis très minoritaires au départ ont acquis de la notoriété grâce à l'impuissance des partis traditionnels, incapables d'opposer des arguments rationnels aux vociférations populistes. Grâce à la curiosité de médias avides de nouveauté, et qui ont, en amplifiant leur parole, rendu crédible cette dernière. Grâce, surtout, à des systèmes électoraux qui ont transformé les Parlements en chambres d'écho de visions caricaturales sur les questions politiques majeures. Un constat inquiétant.
Le Monde, 5 september 2010

zondag 5 september 2010

IDEEËN, GEDACHTEN & FANTASIEËN [8]

GOD ZIJ DANK GEEN RECHTS KABINET, MAAR HET VIRULENTE NARCISME IS NOG NIET WEG
Vorig weekeinde bereikten mij berichten over vragen die het toenmalige informatieteam van VVD, CDA en PVV stelde aan onder andere het ministerie van Justitie. Die vragen gingen over hoe de wet, de Europese regelgeving en de internationale verdragen zouden kunnen worden opgerekt opdat onwelgevallige imams het land zouden kunnen worden uitgezet, moskeeën en islamitische scholen gesloten en Nederlanders met een islamitische achtergrond die een vergrijp pleegden hun nationaliteit kon worden ontnomen om hen vervolgens het land uit te gooien.
Over deze vragen werden de fracties, althans die van het CDA, niet geïnformeerd. Informateur Opstelten vond dat ook terecht. Anders lag de boel maar op straat. In het regeer- noch in het gedoogakkoord zouden deze verkenningen en voornemens zichtbaar worden. Maar eenmaal op het schild gehesen, zou het VVD-CDA kabinet die maatregelen wel gaan nemen. Het is dan ook niet bevreemdend dat Klink uiteindelijk besloot daar niet aan te willen meewerken. Later speelde het omgekeerde bij het besluit van Wilders om de stekker uit de onderhandelingen te trekken. Wanneer die waren doorgegaan en dan was het vrijwel zeker dat aan het eind van de informatie de optanten binnen de CDA fractie alsnog hun bezwaren zouden uiten en het beoogde kabinet er dus niet zou komen. Wel lagen de akkoorden dan op straat. Waaruit zou zijn op te maken dat de PVV veel, zo niet alle, sociale punten had laten vallen en er van de islambestrijding weinig tot niets op papier stond. Die waren wel onderzocht en afgesproken maar zouden pas concreet worden wanneer het nieuwe kabinet daadwerkelijk ging regeren onder regie van Wilders in de Kamer. Geen kabinet en wel de akkoorden op straat, dat kon Wilders zich niet permitteren. Klink heeft dus gedaan wat hij als christendemocraat, die nog geloof hechtte aan christelijke waarden, moest doen. Dat hij vervolgens door de CDA top voor oud vuil werd weggezet zegt vooral iets over die top. Daar speelden allang niet meer de christelijke waarden maar vooral het opportunistische machtsdenken. De manier waarop mensen met grote verdiensten zoals Lubbers, Van Agt, Veerman, Tineke Lodders of Schinkelshoek werden bejegend en afgeserveerd had dat al eerder duidelijk gemaakt. Maar uiteindelijk is Verhagen dan over zichzelf gestruikeld. De VVD heeft minder last van gewetensvolle leden. Behalve dan Gijs de Vries en eerder Weisglas. Rutte, die kortgeleden nog zei dat er met hem over niets anders meer viel te praten dan over een rechts kabinet met de PVV en hij zelfs verklaarde een rechtse (hij noemde dat een liberale) revolutie te willen ontketenen, die Rutte draaide gisteren zonder probleem om. Na twee mislukte formatiepogingen wil hij nu een regeringsprogramma gaan schrijven waarop anderen dan mogen intekenen. Pardon. Zuiver zou zijn als hij zelf terug zou treden om plaats te maken voor een liberale VVD’er. Als die in de fractie nog te vinden is. Hetzelfde geldt voor Verhagen. Die heeft zijn partij van een beginselpartij tot een machtspartij proberen om te vormen. Omdat er sommigen waren die nog wel beginselen hadden is dat vooralsnog niet helemaal gelukt. Ook hij zou plaats moeten maken voor een christendemocratische CDA’er. Die bestaan nog wel. Dan kan er snel een kabinet worden gevormd dat op grond van een brede basis stabiel en krachtdadig is. En het Volksempfinden dan? Nou, 85% van de mensen heeft niet op de PVV gestemd. En bovendien, wie te lang door de knieën gaat komt niet meer overeind.

Het kost mij moeite, maar kennelijk moet ook ik er aan wennen dat de verschuiving in onze samenleving van tolerant naar akelig narcisme en van een ruime blik op de grote wereld naar een obsessie met de eigen belevingswereld, een gegeven is. Althans volgens Bas Heijne. Maar iets anders is of ik dat wil accepteren. Heijne schrijft  dat ‘het hedendaagse populisme een reactie is op de sleetse algemeenheden van het verlichtingsdenken, een emotionele afkeer van bovenaf verkondigde abstracties die alledaagse ergernissen onder het vloerkleed lijken te vegen’. Ongetwijfeld speelt dat een rol. De mensen is decennia lang voorgehouden dat ze hun eigen wereld konden maken met als gevolg dat ze nu het recht eisen dat ook te doen. Was een sociale en rechtvaardige samenleving heel lang het streven van de politiek, inmiddels is dankzij de neoliberale uitverkoop van zo’n beetje alles wat voor mensen van waarde is, dat een leugen geworden. Bas Heijne vindt het gedachtegoed van de Verlichting ‘sleets’ geworden en ook dat de oudere generatie van politici ‘machteloos’ blijft hameren op Grondwet, rechtstaat, grondrechten en gelijkheidsprincipes. Maar wat dan? Moeten we dat virulente narcisme van ‘we zijn allemaal gelijk dus heb ik voorrang’ dan maar accepteren? De verschuiving die de politiek zijn ideologische veren heeft laten afschudden en ideeën en visie over en op de samenleving en onze toekomst heeft ingeruild voor korte termijn scoren, die moet toch worden bestreden. En in dat verband moeten wij  ook Wilders niet willen normaliseren en inkapselen, ook al is hij niet de oorzaak maar het gevolg van het huidige Volksempfinden. Die oorzaken en ook de gevolgen ervan moeten worden weggenomen door de leugen in te ruilen voor vertrouwen in een sociale en rechtvaardige samenleving. En dat doe je niet door de belangrijkste veroorzakers van de ellende aan de macht te helpen.

Geschreven op 21 augustus 2010:
CDA CONGRES ZOU GEHOUDEN WORDEN VOORDAT WILDERS 
IN NEW YORK GING SPREKEN
Dat meldde Nova op vrijdag 20 augustus. Het congres is voorzien op 11 september en wel zodanig dat, gezien het tijdsverschil met New York, de uitspraken van Wilders daarna pas bekend worden. Als dat waar is en dat blijkt zo te zijn, dan is de manipulatiegraad van de CDA top wel erg groot. Dan moet kennelijk alles wijken om de samenwerking met de PVV door te laten gaan. Het congres is in dat scenario een lame duck, een machteloze applausmachine voor de CDA top. Die heeft kennelijk niet in de gaten wat de ‘gewone’ CDA kiezer vindt. Die schrijft geen manifesten of ingezonden brieven en gaat niet snel op de barricaden. Toch vinden veel van hen op grond van christelijke motieven dat de samenwerking met de PVV de wezenskenmerken van de christendemocratie aantast. Ik woon in een omgeving waar vrijwel iedereen CDA stemt. Gesprekken hebben mij geleerd dat deze ‘stille kiezers’, wanneer de samenwerking met de PVV zou doorgaan, bij de eerstvolgende verkiezingen niet meer op het CDA stemmen. Zij het met pijn in het hart. De kans dat het CDA bij de verkiezingen voor de Provinciale Staten nogmaals halveert is dan ook groot. Kennelijk kent Verhagen die gevoelens niet of maakt het hem niet uit. En dat is treurig. Want Nederland heeft een stroming als die van de christendemocratie nodig. Vanwege de christelijke waarden zoals die dat mensen gelijkwaardig zijn en niemand mag worden uitgesloten.



zondag 15 augustus 2010

IDEEËN, GEDACHTEN & FANTASIEËN [6]

3x DE VOLKSKRANT=LINKS. PARDON?
De opiniepagina van de Volkskrant heeft jarenlang het gedachtegoed rondom Wilders er week na week bij de lezers ingemasseerd, totdat velen van hen het redelijk normaal zijn gaan vinden.’ Geert Mak
WILDERS’ GEDACHTEGOED IS GEEN GEVAAR VOOR DE RECHTSSTAAT. QUOD NON
Er is al enige tijd discussie over of de PVV nu wel of niet aanschuurt tegen de rechtsstaat dan wel daar een gevaar voor vormt of juist niet. Iemand als (staatsrechtgeleerde in opleiding) Peter Boswijk beweerde onlangs in de Volkskrant (Opinie & Debat, 11 augustus 2010, zie ook hierboven) dat niet Wilders de rechtsstaat in gevaar brengt maar degenen die de rechtsstaat onderwerp van discussie maken en op die manier in de strijd tegen Wilders vals spelen. Ruim honderddertig serieuze staatsrecht- en andere geleerden denken daar heel anders over getuige de oproep van het Comité voor de Rechtsstaat van onlangs. Kort samengevat komt het hier op neer.
Als de drie belangrijkste grondbeginselen van het staatsrecht worden traditioneel de volgende genoemd:
1 De heerschappij van de wet tot uitdrukking gebracht door het legaliteitsbeginsel en een constitutie.
Het legaliteitsbeginsel houdt in dat een persoon alleen aan wetsbepalingen kan worden gehouden die al bestonden op het moment dat die persoon iets doet waarop die wet betrekking heeft. Dat voorkomt dat de wetgever met terugwerkende kracht regels kan opleggen. Dit beginsel wordt beschouwd als een essentieel aspect van de rechtsstaat. Met een constitutie wordt een grondwet aangeduid.
Tot zover lijkt er niks aan de hand. Maar dan.
2 De scheiding van de machten, waaronder de onafhankelijkheid van de rechterlijke macht.
In het partijprogramma van de PVV staat: ‘Niet alleen politici moeten gekozen worden, maar ook de rechters en de officieren van justitie. De beste manier om een eind te maken aan de wereldvreemdheid van rechters is niet alleen het invoeren van minimumstraffen, maar ook de democratisering van de rechtelijke macht.’ Door ‘de topfuncties in de rechterlijke macht en het OM’ verkiesbaar te maken zet Wilders de onafhankelijke rechter buiten spel. Daarmee wordt een van de drie grondbeginselen van de rechtsstaat wel degelijk aangetast.
3 De waarborging van de klassieke grondrechten (zoals rechtsgelijkheid –artikel 1 van de Grondwet-, vrijheid van levensovertuiging –artikel 6 van de Grondwet, uitingsvrijheid –artikel 7 van de Grondwet).
Wilders verwerpt uitdrukkelijk de rechtsgelijkheid zoals die in artikel 1 van onze Grondwet staat en die vanaf het begin van het Koninkrijk der Nederlanden het fundament van ons rechtssysteem vormt. De 875.000 landgenoten die moslim zijn worden wat hem betreft uitgesloten van gelijke bescherming door de wet, vooral als het gaat om het praktiseren van hun geloofsovertuiging (artikel 6 Grondwet). Het gaat om opzettelijke en met de kern van de rechtstaat strijdige uitsluiting van een bevolkingsgroep. Het programma van de PVV wil de Koran verbieden, waarmee bij gebrek aan het basisdocument de discussie over de islam onmogelijk wordt. Daarmee is artikel 7 van de Grondwet, handelend over de uitingsvrijheid in het geding.

Wilders wil met zijn programma twee van de drie grondbeginselen van de rechtsstaat ongedaan maken. Dat is geen ‘mening’ dat zijn feiten gebaseerd op Wilders’ eigen programma.
VVD en CDA gaan willens en wetens in zee met een partij die in zich niet democratisch is waarvan het gedachtegoed een gevaar vormt voor de rechtsstaat.
Overigens vermeldt het programma van Wilders ook het afschaffen van de Eerste Kamer, het ernstig inperken van de bevoegdheden van provincies en een politieteam dat de gemeentelijke overheid kan overrulen als het gaat om acties tegen onwelgevallige groepen. Daarmee tracht Wilders te voorkomen dat hij alsnog een echte partij moet worden die vertegenwoordigd is in al onze democratische bestuursorganen. Met uitzondering van de Tweede Kamer van waaruit hij niet gestoord door al te veel democratie het land kan regeren.

maandag 9 augustus 2010

IDEEËN, GEDACHTEN & FANTASIEËN [5]

GELUKKIG ZIJN ER OOK NOG SCHRIJVENDE VROUWEN
Nadat de media in het algemeen Wilders zo’n beetje naar de macht hebben gestuwd, vullen de kranten zich nu met artikelen die aangeven dat Wilders opvattingen en samenwerking met VVD en CDA juist goed zijn voor de rechtstaat of die aangeven dat het allemaal reuze democratisch is gegaan &c. Ook wordt er geschreven dat een minderheidskabinet voor de hand ligt in deze tijd en ook enorm stabiel kan zijn, zeker met de steun van de PVV. Er wordt ruimhartig verwezen naar andere landen waar dat allemaal reuze bevalt. Denemarken is het grote voorbeeld. (Men vergeet daarbij dat ondermeer de immigratie in Denemarken met 60% is toegenomen sinds de gedoogsteunconstructie aldaar. De inzet van het beleid was anders.) Hoe dan ook, vrijwel alle kranten (met in het kielzog van De Telegraaf en Elsevier de Volkskrant¹ ), en consequent gesteund door De Hond, schrijven opportunistische stukken waar het niet gaat over wat Wilders beweert en hoe dat indruist tegen humane omgangsvormen en tegen de principes van de democratische rechtstaat, maar over de ‘nieuwe snelle jongens’. Het zijn vooral media-mannen die dit gedrag vertonen (een van de weinige uitzonderingen: Marc Chavannes). Het lijkt wel of ze nu al druk bezig zijn zich een comfortabel plekje te veroveren op de apenrots van Wilders en van, een treetje lager, Rutte en Verhagen. Terwijl de mannen opportunistisch en inhoudsloos en dus gevaarlijk mooi weer spelen zijn er gelukkig nog een paar vrouwen die het hoofd koel houden en de vinger leggen op waar die gelegd moet worden, namelijk op de zere plek. En daar over schrijven. Maria Barnas schreef in NRC CS van 6 augustus zo’n artikel. Het had de titel ‘Rariteiten kabinet’. En in de ‘grote’ NRC van dezelfde dag het artikel van Heleen Mees dat ik hierna integraal laat volgen.
(1) In het hoofdredactioneel commentaar van de Volkskrant van maandag 9 augustus werd betoogd dat de jure er met Wilders niets aan de hand is. Hij zit immers niet in het kabinet. Ook hier gaat het niet om de inhoud en betekenis van wat Wilders zegt maar om zijn formele positie. Wanneer VVD, CDA en PVV in het gedoogsteunakkoord maar voldoende stevige afspraken maken komt het wel goed. Je moet wel erg naïef zijn om dat te geloven.


NRC HANDELSBLAD vrijdag 6 augustus 2010 door Heleen Mees    
HET verraad van Rutte
Voor Maxime Verhagen is een kabinet van VVD en CDA met gedoogsteun van de PVV zijn natuurlijke habitat: ultrarechts, pro-Israël en achterbaks. Van hem verbaast het me dus niet.
Van Mark Rutte verbaast het me wel. De enige gedachte die mij na de verkiezingsuitslag van 9 juni geruststelde, was dat Rutte zo’n door en door integere jongen was. Zeker, zijn partij telt een aantal bloedhonden, maar de verkiezingsoverwinning had hem, zo nam ik aan, zoveel gezag binnen zijn eigen partij opgeleverd dat hij die wel de baas kon.
Het kabinet waar Rutte straks naar alle waarschijnlijkheid leiding aan gaat geven is echter niet anders dan een enkeltje Middeleeuwen.
Als ik Rutte moet geloven, is New York altijd een bron van inspiratie voor hem geweest. Laten we hopen dat de vijfde informateur op rij – Ivo Opstelten – het voorbeeld van New York goed voor ogen houdt als hij met de drie partijen over een regeer- en gedoogakkoord onderhandelt. In New York is de hypotheekrente slechts beperkt aftrekbaar. De onroerendzaakbelasting (ozb) is in New York tien keer zo hoog als in Amsterdam, behoudens in achterstandswijken waar de overheid nieuwe woningbouwprojecten wil stimuleren. Daar betaal je gedurende de eerste tien jaar slechts 10 procent van de ozb die normaal verschuldigd is.
Op de meeste toevoerwegen naar New York, de bruggen en de tunnels, wordt 5 dollar tol geheven. Automobilisten die hun auto op Manhattan willen parkeren, moeten daar al gauw meer dan 25 dollar per uur voor betalen. De belasting op brandstof en auto’s is weliswaar lager dan in Nederland, maar daar staan torenhoge verzekeringspremies tegenover. De tarieven voor het openbaar vervoer zijn in New York niet hoog, en mensen met een laag inkomen krijgen de Metrocard, die onbeperkt toegang biedt tot alle metro- en buslijnen, met 50 procent korting.
In New York is er verhoudingsgewijs drie keer zoveel sociale woningbouw als in Amsterdam. De gemiddelde huur in de zogenoemde ‘projects’ bedraagt 325 dollar per maand. Het bruto minimumloon is in New York met 7,25 dollar lager dan in Nederland, maar dankzij de Earned Income Tax Credit (EITC) houden mensen met een jaarinkomen tot 37.000 dollar netto meer over dan ze bruto verdienen. De hoogte van de EITC hangt af van de hoogte van het inkomen en de gezinssamenstelling en beloopt maximaal 4.800 dollar per jaar. Mensen met een inkomen tot 30.000 dollar netto per jaar kunnen gebruikmaken van Medicaid, oftewel gratis gezondheidszorg.
In New York is iedereen vrij om willekeurig welk religieus hoofddeksel of gewaad te dragen. Dat geldt net zozeer voor de orthodoxe joden in Williamsburg, met hun pruiken, pijpenkrullen, baarden en bonthoeden, als voor de vrouw in boerka die ik laatst op Bowery Street ontwaarde. Omdat hij burgemeester van alle New Yorkers wil zijn, bezoekt Mike Bloomberg op vrijdag moskeeën – straks ongetwijfeld ook de moskee die nu op Ground Zero wordt gebouwd –, op zaterdag synagogen en op zondag kerken.
De nieuwste lichting van de New York Police Department (NYPD) heeft rekruten die geboren zijn in maar liefst 68 verschillende landen. Een aantal van hen is zelfs speciaal in het buitenland geworven. Volgens Mike Bloomberg is het essentieel dat het politiekorps de diversiteit van de bewoners van de stad weerspiegelt, als het de problemen van de verschillende bevolkingsgroepen effectief wil oplossen. De statistieken geven de burgemeester gelijk: de criminaliteit in New York is al jaren gestaag aan het dalen. Vorig jaar werden in New York verhoudingsgewijs minder moorden gepleegd dan in Amsterdam, hetgeen veelbetekenend is omdat de New Yorkse burgemeester het vrije wapenbezit, dat in de Amerikaanse grondwet verankerd is, niet kan verbieden, hoe graag hij dat ook zou willen.
Een paar weken geleden demonstreerden tienduizenden illegalen in Downtown Manhattan tegen de nieuwe immigratiewet in de Amerikaanse staat Arizona, die inmiddels door een rechter alweer grotendeels buiten werking is gesteld. De NYPD had de wegen speciaal afgezet zodat de demonstranten alle ruimte hadden om hun grieven te uiten. De illegalen kunnen demonstreren tegen overheidsbeleid zonder dat ze hoeven vrezen dat ze in een razzia worden opgepakt en gedeporteerd. Kinderen van illegalen mogen in New York gewoon naar school, voor (gratis) spoedeisende hulp kunnen ze in het ziekenhuis terecht en illegalen kunnen, als ze slachtoffer zijn geworden van een misdrijf, de hulp inroepen van de politie zonder dat ze bang hoeven te zijn dat ze het land worden uitgezet.
Volgens Mike Bloomberg vormt global warming net zo’n grote bedreiging voor mensen als terrorisme. De stad New York onderneemt daarom allerhande initiatieven om het energieverbruik terug te dringen en het gebruik van schonere energiebronnen te stimuleren. In een toespraak voor de Verenigde Naties pleitte Bloomberg vorig jaar voor een wereldwijde CO2-belasting, die met name de VS als een van ’s werelds grootste vervuilers zwaar zou treffen.
In een interview met Paul Rosenmöller – nota bene opgenomen in New York – zei Mark Rutte dat hij zijn oud-partijgenoot Geert Wilders een man met inktzwarte denkbeelden vond. Dat was meer dan vier jaar geleden, dus nog ruimschoots voor de vertoning van Fitna, de kopvoddentaks en het dreigement van Wilders op de Deense televisie om tientallen miljoenen moslims te deporteren.
Wat een verraad.

donderdag 5 augustus 2010

IDEEËN, GEDACHTEN & FANTASIEËN [4]

WE HADDEN HET KUNNEN WETEN

WIJ VOELEN ONS GEDOOGSTEUND
In zijn column in nrc.next schrijft Christiaan Weijts over een ervaring in tramlijn 12 in Den Haag.
Eén halte voor Hollands Spoor wordt de tram bestormd door conducteurs. Buiten wacht een legertje geüniformeerden om de uitstappers op te wachten. Drie lichtgekleurde Hindoestaanse dametjes worden aangehouden door een boom van een kale kerel: ‘Kaartjes! Spreek je Nederlands! Geen kaartje? Geen Nederlands? Dan nu: paspoort! Of ik breng je naar de politie. Voor proces-verbaal. Dat ken ook.’
Weijts krijgt sterk het gevoel dat de conducteur en zijn mede handhavers zich nu al gedoogsteund voelen door de op handen zijnde machtsgreep van de PVV. Buitenproportioneel en discriminerend gedrag toegestaan.
Het gedrag van de politie is ook het observeren waard. Al direct na de ramp met de Love Parade in Duisburg riepen de politiebonden op tot meer agenten. Immers zo niet dan zag je wat er van kwam. Inmiddels anticipeert de korpsleiding ook op de komst van uiterst rechts. Dezelfde dag van het door Weijts beschreven tramgebeuren zijn er ’s avonds bij Netwerk hoge politiefunctionarissen die zeggen dat ze een wetswijziging willen zodat er preventief kan worden gearresteerd. Dat wil zeggen dat je iedereen mag oppakken die nog niets gedaan heeft. Anders dan dat hun gezicht je niet aanstaat. Dat is nodig, betoogden de hoge heren ‘om het gezag van de politie weer terug te krijgen’. Netwerk reageerde met te vragen: ‘Maar je kunt toch niet zomaar iedereen gaan oppakken?’ Frans Heeres, korpschef in Brabant zei vervolgens laconiek: ‘Niet als je de wet niet verandert’.
Voor wie de politieke en maatschappelijke mechanismen van de jaren dertig heeft bestudeerd is dit niets nieuws. Noch het anticiperen van de politie, noch de handelswijze van Verhagen, Rutte en Wilders.
Weijts gaat nog een stapje verder en stelt vast dat ze in China en Noord Korea tot tevredenheid al flink hebben geoefend met het ‘preventief’ arresteren. En ook de Stasi en de Gestapo zagen het als een uitstekend middel ter gezagsversterking.
Het komende nieuw rechtse kabinet zal ongetwijfeld het preventief fouilleren in wetgeving proberen vast te leggen. Het beperken van de persoonlijke leefruimte door middel van afluisteren en andere big brother activiteiten was al een favoriete bezigheid van de heer Teeven van de VVD. En als we het daar niet mee eens waren was het antwoord: ‘Als je niets te verbergen hebt, heb je ook niks te vrezen.’ Als ik mijn progressieve, vrijzinnig liberale of sociaal-democratische opvattingen maar goed genoeg verberg, dan heb ik niets te vrezen. Mijn Nederlandse hoogopgeleide schoonkinderen wel. Ook al zouden zij hun progressieve, vrijzinnig liberale of sociaal-democratische opvattingen verbergen, zij kunnen dat niet met hun bruine en zwarte gezicht. 

dinsdag 3 augustus 2010

IDEEËN, GEDACHTEN EN FANTASIEËN [3]

HOE IS DIT IN GODSNAAM MOGELIJK
Dat de VVD graag met de PVV in zee ging heeft Rutte steeds duidelijk laten weten. De VVD heeft haar liberale veren geheel en al afgeschud. Henk Vonhoff was de laatste liberaal van die partij en met hem is de liberale VVD gestorven. Dat de VVD in plaats van een liberale een uiterst rechtse partij is geworden is dus geen nieuws meer. En dat de nieuwe VVD in samenwerking met de PVV geen noodzakelijk kwaad ziet of een risico maar juist een ‘uitdaging’ ook niet. Rutte is de macher van nieuw uiterst rechts. Merkwaardiger is de houding van het CDA, althans van haar voorman Verhagen. Die is 180 graden gedraaid. Inmiddels weten we overigens dat hij achter de schermen Rutte al direct had toegezegd diens uiterst rechtse variant te zullen steunen. Waren tot voor kort de christendemocratische beginselen nog leidraad inmiddels zijn de vrijheid van godsdienst, van onderwijs en andere in de grondwet verankerde democratische verworvenheden vogelvrij. Ook het terugbrengen van de immigratie uit moslimlanden tot nul is kennelijk geen probleem meer. Niemand mag dan ook meer trouwen met iemand uit Marokko of Turkije maar wel met iemand uit bijvoorbeeld Myanmar (voorheen Birma). Dat is regelrechte discriminatie. Ook het verbieden van het dubbele paspoort tast het fundamentele recht op gelijke behandeling aan. Wie, zoals Marokkanen, hun andere nationaliteit wel willen maar niet kunnen opzeggen moeten hun Nederlandse nationaliteit opgeven. Hoe gaat het dan met mensen die in Groot Brittannië of in de Verenigde Staten zijn geboren? Moeten die hun tweede paspoort ook opgeven?  Beide partijen leveren zich binnenkort uit aan de PVV. Wilders gratis aan de macht. Als de verklaring van vrijdag 30 juli 2010 geldig blijft, staan niet alleen onze christelijke, liberale of sociaal-democratische waarden maar ook de democratische normen op losse schroeven. Vooral de tomeloze ambitie van de heren Rutte en Verhagen lijkt maatgevend voor het democratisch wangedrocht dat zij de VVD en het CDA nu laten voorstaan. De maatschappelijke belangen en de uitgangspunten van hun partijen noch de toekomst ervan kan hen kennelijk iets schelen. Heel merkwaardig is ook dat anti-subsidie partijen zoals PVV en VVD wel de meest groteske en economisch verwerpelijke subsidie, de hypotheekrenteaftrek, in stand wil houden. Daarmee wordt ons een rad voor ogen gedraaid. De huizenmarkt (inclusief de huren) moet, dat weten de VVD en CDA economen natuurlijk ook, worden ‘opgeschoond’. Wachten we daarmee nog langer en worden vervolgens draconische maatregelen noodzakelijk, dan komt er een crisis zoals in 1992 in Zweden. Wanneer de hypotheekrenteaftrek binnenkort wordt vervangen door een budgetneutrale belastingverlaging en het beleid wordt verder geleidelijk aangepast dan voorkomt dat ernstige problemen straks en bespaart het veel geld. Maar het gaat duidelijk niet om reëel beleid, maar om virtuele zaken. Ons wordt ook wijsgemaakt dat Nederland onveiliger is dan ooit. De cijfers wijzen anders uit. Kansloze immigranten zijn er al niet meer. Bewijzen de feiten. De integratie van nieuwkomers verloopt veel beter dan wordt voorgesteld. En de groep die in de problemen zit is er niet bij gebaat om te worden uit- en opgesloten. Die moeten de taal leren en anderszins worden voorbereid op de arbeidsmarkt. Dat is de opdracht. Het uitsluiten van de nieuwe Nederlanders levert op termijn alleen maar economisch verlies op. Bezuinigen moet, maar wel met beleid en verstandig uitgezet in de tijd. Door onder andere de hypotheekrenteaftrek uit te sluiten komt de rekening straks vooral te liggen bij de midden- en lage inkomens. Fijn als je hebt gedacht dat je met je portemonnee stemde door VVD, PVV of CDA te kiezen. We worden door uiterst rechts voor de gek gehouden en bang gemaakt. Als de PVV bij de komende statenverkiezingen een flink resultaat haalt, en dat zal zeker zo zijn, dan kan de afbraak van de sociale zekerheid, de zorg, de arbeidsomstandigheden, de persoonlijke leefruimte en van cultuur en milieu echt op stoom komen. Nu Rutte alle andere opties dan die over uiterst rechts uitsluit en de VVD, het CDA en de PVV niet meedoen aan het debat aanstaande woensdag dan zegt dat op zich al voldoende over het democratisch gehalte van dit driemanschap. Ik zeg het niet snel, maar moge  God verhoeden dat dit extreem rechtse kabinet er komt –ook al zullen ze het niet lang uithouden- en hopelijk inspireert Hij het CDA-congres om een en ander te voorkomen. Erg zeker ben ik er niet van.


Dit wordt het beeld van het nieuw rechtse kabinet:
voorop informeel premier Wilders en het geheel omringd
door stevige bodyguards die de heren moeten beschermen
tegen al te veel democratie.

woensdag 21 juli 2010

IDEEËN, GEDACHTEN & FANTASIEËN [2]

NEDERLAND VEREERT MIDDELMAAT EN DOMHEID
De Nederlandse politiek propageert al jaren de kenniseconomie, richt een kennisplatform op maar geeft als het erop aankomt voorrang aan het deelnemen aan RTL Boulevard of een bezoek aan de Libelle Zomerdagen. Ook het zingen van een liedje in De Wereld Draait Door of het sms’n met Jan Smit en Yolanthe Cabau van Casbergen scoren hoog.
Belangrijker dan het structureel investeren in onderwijs en het daadwerkelijk bevorderen van een kenniseconomie is het ‘binnenhalen’ van peperdure eenmalige gebeurtenissen als het wereldkampioenschap voetballen of de Olympische Spelen. Toen het Romeinse Rijk bezig was ten onder te gaan ging de aandacht ook vooral uit naar brood en spelen. 
Onze internationale positie en het daadwerkelijk met visie werken aan de toekomst zijn ondergeschikt aan de hypotheekaftrek of het gevoelen van anderhalf miljoen bang gemaakte Nederlanders. Politiek en samenleving kijken liever naar binnen en raken het zicht op buiten kwijt.
Terwijl onze belangrijkste zorg zou moeten zijn het intellectueel stimuleren van de jeugd. Hen nieuwsgierig laten zijn naar de wereld in plaats van hen bang te maken. Misschien krijgen we dan ooit een bloeiende kenniscultuur.

maandag 12 juli 2010

IDEEËN, GEDACHTEN & FANTASIEËN [1]

Twee ingezonden brieven uit Trouw
[1]
Een minderheid van moslims heeft de PvdA, en daarmee de grote steden al onder controle door de truc met de voorkeurstemmen.
Sociaal-democratisch is die partij al decennia niet meer.
Mocht deze islam-partij aan de macht komen, dan gaan eerst de Joden en homo's voor de bijl!
Daarna, wat langzamer, de Christenen van VU tot paus.
Door de Vervolg- of Tweede Crisis, die al begonnen is, moet Nederland m.i.met Griekse toestanden rekening houden in de nabije toekomst.
"De boel bij elkaar houden" kan dan alleen nog onder de sharia!
U bent gewaarschuwd!
Carel van Eeden, Landsmeer op 02-05-2010, 10:40
[2]
Ik denk niet dat Nederland op een Joodse premier zit te wachten, net zo goed als Israel niet op een Palestijn zit te wachten als premier.
Het probleem in de Nederlandse politiek is dat er een teveel aan buitenlanders of nakomelingen van buitenlanders op bestuurlijke functies zitten, meestal in het zadel geholpen door links nepotisme of positieve discrimnatie. Autochtone Nederlanders willen graag bestuurd worden door 100 procent echte Nederlanders en niet door incapabele allochtonen met een dubbelle nationaliteit en agenda.
De huidige islamisering kan nooit slechter zijn als de verjoodsing van Nederland op het gebied van politiek bestuur.
Maarten een Germaan, Nederland op 02-05-2010, 10:36

Joodse lijm (ook uit Trouw)
Ingezonden bericht van onlangs (op mijn verzoek verwijderd) meldde dat er bij de informatie, duidend op informateurs Rosenthal en Wallage, wel erg veel joodse lijm te pas kwam.

Voetbal verbindt ons
Mensen die niet volop meedoen in hun Oranje straat worden uitgemaakt voor NSB’ers en landverraders.

Milieubeleid
De vorige regering (Balkenende IV) stimuleerde de elektrische auto op alle mogelijke manieren. Tegelijkertijd werd besloten tot het bouwen van vijf nieuwe kolencentrales. De elektrische auto’s rijden op elektriciteit van kolen en zijn vervolgens meer vervuilend dan benzineauto’s.

Verhoging van eigen bijdrage huisarts
Het ziet er naar uit dat er voor de huisarts apart moet worden betaald. Voor veel mensen zal dat op zich geen probleem hoeven te zijn. Maar voor een grote groep met weinig tot zeer weinig inkomen wel. De kans dat mensen vanwege de kosten niet of niet tijdig naar de huisarts gaan wordt groot geacht. Die komen dus als het misgaat direct in de tweede lijn van specialisten. En dan wordt het veel en veel duurder dan wanneer men op tijd naar de eerstelijnszorg, de huisarts, gaat. Korte termijn oplossingen die geen oplossingen zijn. Penny wise, pound foolish.

De arbeidsmarkt voor allochtonen en ouderen of mensen die werken betalen belasting
Het belangrijkste probleem voor allochtonen om een plaats te krijgen op de arbeidsmarkt is de taal. Die markt is Nederlandstalig en wil je er op functioneren dan moet je Nederlands spreken.
Het oplossen van de taalachterstand bij sommige groepen allochtonen bevordert de deelname aan de arbeidsmarkt en is financieel goedkoper en sociaal effectiever dat uit- en opsluiten.
Het belangrijkste probleem voor ouderen om een plaats te krijgen op de arbeidsmarkt is leeftijdsdiscriminatie. Wanneer de pensioengerechtigde leeftijd omhoog gaat en het probleem van de leeftijdsdiscriminatie is niet opgelost, wordt de oplossing duurder dan het probleem.

Ik ben een Nederlander
'Ik ben een Nederlander', zei mijn jongste kleinzoon als argument om voor het Nederlandse voetbalelftal te zijn. Ik vertelde hem dat ik een moeder heb die uit een Franse familie stamt en een Duitse grootmoeder. Zelf is hij kwart Indonesisch met Chinese trekjes en kwart Duits terwijl zijn moeder mijn dochter is en een grootmoeder heeft met een Franse achtergrond en een Duitse overgrootmoeder. We werden het er tenslotte over eens dat je Nederlander bent als je Nederlander wilt zijn. Identiteit is wat je wilt zijn.
Als argument om het Nationaal Historisch Museum aan de oever van de Rijn te vestigen noemde (toen nog) minister Plasterk dat onze voorvaderen de Batavieren daar ons land waren binnengekomen, de Rijn afzakkend in uitgeholde boomstammen. Nederlanders zijn dus afstammelingen van de Batavieren. Helaas voor Geert Wilders (Limburgse en Indonesische voorouders), Job Cohen (van Joodse herkomst) of Femke Halsema (haar naam duidt op een Friese afkomst) of al die nakomelingen van Zuid-Nederlandse, Franse (zoals ik), Duitse (ook ik), Scandinavische, Hongaarse, Indonesische, Surinaamse, Turkse, Marokkaanse immigranten.  Hun voorouders zaten niet op die Bataafse boomstammen en zijn dus geen echte Nederlanders. Onzin. Nationaliteit is gebaseerd op staatsburgerschap ongeacht etnische achtergrond.

dinsdag 8 juni 2010

BESCHAVING IS HELAAS UIT DE MODE

Dit artikel is geschreven op verzoek van de Volkskrant en zou samen met een stuk van het VVD-kamerlid Mark Harbers op de opiniepagina worden geplaatst. Quod non. Kunst en cultuur als bindend element in onze samenleving wordt kennelijk in steeds mindere mate als belangrijk ervaren. Dat er een direct verband is tussen het Concertgebouworkest en de harmonie in Aalten wordt niet meer gezien. Jammer. 
OOK BEZUINIGEN DOE JE MET BELEID
Over de plannen van de VVD om 200M te bezuinigen op de landelijke kunstbegroting is in brede kring bezorgdheid ontstaan. Kennelijk is het eind jaren negentig ontstane beeld van kunstenaars en kunstsector als luie zakkenvullers, waarvan overigens toentertijd Rick van der Ploeg een van de aanstichters was, nog steeds bepalend. Helaas is beeldvorming voor de VVD kennelijk belangrijker dan de werkelijkheid.
  Kunstenaars zijn voortdurend in beweging. Hun positie is de laatste decennia aanzienlijk veranderd. En met name de opkomst van de netwerksamenleving is daarbij belangrijk. Kunstenaars spelen in de ontwikkeling daarvan een belangrijke rol. De opkomst van de netwerksamenleving heeft weliswaar enerzijds de autonome positie van de kunsten aan het wankelen gebracht, anderzijds wordt door de samenleving juist op autonome, onconventioneel denkende kunstenaars een beroep gedaan om naast hun zelfstandige werk maatschappelijke projecten te inspireren. Kunstenaars hebben een rol gekregen als ‘creative thinkers’. Ook het bedrijfsleven doet in toenemende mate een beroep op deze creatieve onafhankelijke mensen. Ze worden betrokken bij het ontwikkelen van merken en nieuwe producten, maar ook ingeschakeld als inspiratiebron bij ingewikkelde veranderingsprocessen.

De kunstenaar is actief in inter- en multidisciplinaire samenwerkingsverbanden. Theaterproducties of dansvoorstellingen zijn steeds vaker het product van een team van diverse specialisten: choreografen, componisten, muzikanten, vormgevers, beeldend kunstenaars, filmers, softwaretypes en wetenschappers. Ontwerpers werken nauw samen met copywriters, marketeers, beeldend kunstenaars, organisatiedeskundigen en softwarespecialisten. Hoezo luie zakkenvullers.
  Dat Nederland een levendig en geschakeerd cultureel leven kent heeft alles te maken met een overheid die dat met inzicht en beleid heeft gefaciliteerd. Zonder die steun kan het niet. De kunsten waren vroeger afhankelijk van kerk en koning. In de 19e eeuw heeft de staat, net als met de zorg en het onderwijs, onder leiding van de liberalen die rol overgenomen. Na WO II werd de betekenis van de vrije en ongebonden kunsten belangrijker en tegelijkertijd het maatschappelijk belang ervan essentiëler. Uiteraard gestuwd door de repressie en de kaalslag van in de oorlog. De dertig, veertig jaar subsidieafhankelijkheid die nu als de oorzaak van de luiheid wordt genoemd is ook historisch bezien onzin.
Nederland heeft een fijnmazige, geschakeerde en tegelijkertijd samenhangende culturele infrastructuur. Groot en klein, nieuw en oud, alles kan zijn plek krijgen. Tussen het Concertgebouworkest en het harmonieorkest uit Aalten bestaat een direct verband. Dat is de kracht van onze cultuur. Anders dan in veel andere landen wordt er geen wezenlijk onderscheid gemaakt tussen amateurkunst en professionele kunst. Het belangrijkste verschil is dat je met het ene je brood probeert te verdienen en met het andere niet. Vrijwel alle blazers in onze orkesten en ensembles speelden eerst in de harmonie of fanfare van hun dorp of stad. Ongeleide, te omvangrijke en niet beleidsinhoudelijk gemotiveerde bezuinigingen zullen die infrastructuur aantasten en waarschijnlijk ook verwoesten.
  De bezuinigingen die de VVD op het oog heeft betreffen het landelijk kunstenbudget. Aangenomen mag worden dat in de eerstvolgende begroting dat budget met het beoogde bedrag wordt gekort. Afhankelijk van de bandbreedte die de VVD voor ogen staat gaat het om een kwart tot de helft van dat landelijke budget. Maar ook al zou het wat minder zijn dan dat, de uitwerking zal desastreus zijn. Worden de institutionele instellingen, musea, orkesten, grote theatergezelschappen, meegenomen dan moet er rekening worden gehouden met afvloeiingskosten die jarenlang zullen na-ijlen. Om de bezuiniging binnen de komende kabinetsperiode te kunnen halen zal dan aanvankelijk veel meer moeten worden gekort. Misschien wel 300 tot 400 miljoen. Gemakkelijker zal het zijn om het geld bij de landelijke kunstfondsen te halen. Daar doen, althans niet direct, zulke effecten zich niet voor. Wel zullen dan alle of vrijwel alle fondsen moeten worden opgeheven. Kort door de bocht geformuleerd houden we dan het Concertgebouworkest en het Rijksmuseum over. Weg geschakeerd kunstleven. Voorbeeld doet volgen en dat zullen verschillende lagere overheden dan ook doen.
Behalve het essentiële belang van een bloeiend cultureel leven als bindend element van onze samenleving, zeg maar van onze beschaving, is er ook nog het economisch belang. Aangetoond is dat de langdurige en gelijktijdige sluiting van verschillende musea in Amsterdam een ernstig negatief effect heeft op het toerisme en de inkomsten daaruit. Beschaving is momenteel nogal uit de mode, maar het economisch effect zou voor de VVD toch nog wel gewicht in de schaal moeten leggen.
  Is er dan niks mogelijk? Natuurlijk wel. Wanneer de nood aan de man is wordt er terecht gekeken naar alle maatschappelijke sectoren. Maar bezuinig met beleid. Een kreet als ‘we geven de kunst terug aan de mensen’ is loze retoriek. Het betekent hoogstens dat het publiek voortaan tweemaal zoveel gaat betalen voor die teruggave. Indien met zorg wordt gekeken naar de ontwikkelingen in de kunst dan kan er hier en daar zowel gemoderniseerd als bespaard worden. Wanneer voor het kunstonderwijs kwaliteit maatgevend wordt en niet de door de overheid bekostigde kwantiteit, dan worden er twee vliegen in één klap geslagen. En ook naar het nog steeds bestaande overaanbod van 19e eeuwse symfonische muziek zou gekeken kunnen worden.
  Het is dom en achteruitstrevend om blindelings in te hakken op onze zo maatschappelijk wezenlijke culturele infrastructuur. Dat gaat meer kosten dan het opbrengt. Waar zijn overigens Frits Bolkestein en Atzo Nicolaï nu het om zulke belangrijke kwesties gaat?


zaterdag 6 maart 2010

Bericht uit de verte 8: wij wensen U veel sterkte toe

IS DEZE MAN ALTIJD ZO?
Vrijdag 5 maart jongstleden was Wilders in Londen. Op uitnodiging van Lord Pearson en om zijn film Fitna te vertonen. Op de voor die gelegenheid belegde persconferentie profileerde Wilders zich ten overstaan van de internationale pers als ‘de mogelijk nieuwe premier van Nederland’. De profeet Mohammed omschreef hij vervolgens als ‘barbaar, massamoordenaar en pedofiel’. En de islam werd door hem getypeerd als ‘gewelddadig, gevaarlijk en achterlijk’ en als een ‘fascistische ideologie’.
Gevraagd naar zijn prioriteiten als ‘mogelijk nieuwe premier van Nederland’ antwoordde Wilders dat hij een eind zou maken aan de ‘massa-immigratie uit islamitische landen’ en dat hij keihard zou optreden tegen de misdaad vooral veroorzaakt door ‘een groeiende criminele groep van moslims’. Overigens was Wilders van mening dat de Turkse premier Erdogan een ‘totale freak’ is en dat Turkije wordt geleid door ‘gestoorden’.
Na afloop van de persconferentie vroeg een CNN-reporter aan aanwezige Nederlanders: ‘Is deze man altijd zo?’ En een Brit wenste de Nederlanders ‘veel sterkte toe’.
DEMOCRATISCHE PARTIJEN WORDEN DOOR ONS NIET UITGESLOTEN
Ondertussen woedt in Nederland onverminderd de discussie wat aan te moeten met Wilders en zijn PVV. Er zijn mensen die serieus van mening zijn dat de PVV onze democratie nieuw leven heeft ingeblazen ‘omdat deze partij bij de laatste verkiezingen veel mensen heeft aangetrokken die anders niet waren gaan stemmen’. De partijen die spreken van de PVV als  democratische partij kenden we al. Voortdurend wordt het democratisch gekozen zijn en het democratisch gehalte van de partij en haar programma door hen door elkaar gehaald. En het beroep dat voortdurend wordt gedaan op de vrijheid van meningsuiting wordt met de dag curieuzer en geldt in toenemende mate voornamelijk voor de PVV zelf. In Almere wil de PVV dat Leefbaar Almere zijn excuses aanbiedt vanwege de uitspraak van hun lijsttrekker dat door het programma van de PVV ‘een bruine draad loopt’. Wat Wilders in Londen debiteerde mag dan wel. Wat mij nogal eenvoudig voorkomt, namelijk dat je met partijen die er abjecte ideeën op na houden niet moet willen samenwerken, is merkwaardigerwijze geen algemene opvatting meer. Je enigszins beschaafd gedragen is nogal uit de mode.
Dat de kloof tussen burger en overheid vooral een gevolg is van verregaande neoliberale vermarkting van nutsvoorzieningen zoals gezondheidszorg, sociale woningbouw etcetera, door de ‘oude’ partijen, het CDA, de PvdA en de VVD met de uitdrukkelijke medewerking van D66, is evident. Vervolgens zouden die partijen al evaluerend ertoe moeten komen om niet alleen hun fouten uit het verleden te erkennen maar ook plannen te maken om de schade aan de samenleving te herstellen. Alleen wanneer burgers weer het gevoel krijgen dat de overheid zich verantwoordelijk voor hen voelt, kan de kloof op termijn worden gedicht. In de tussentijd is het onverstandig om je laten intimideren door een beweging als de PVV. Maar dat gebeurt wel. Net als in bijvoorbeeld Denemarken de Deense Volkspartij oefent de PVV met succes druk uit op de gevestigde partijen. Door het voortdurend te hebben over de dankzij de moslims steeds onveiliger wordende samenleving gaan veel mensen, die geen houvast meer hebben aan enig geloof of enige overtuiging, denken dat dat het grootste probleem van deze tijd is. Onder die druk verharden de standpunten van de gevestigde partijen, in elk geval die van het CDA en de VVD. Dat zou niet zo moeten zijn. De beste manier om de PVV tegemoet te treden is met duidelijke eigen standpunten. Met een visie op de post neo-liberale samenleving bijvoorbeeld. De PVV gaat ongetwijfeld niet mee-besturen in Den Haag of Almere. Ze zullen misschien nog even de schijn ophouden maar zeker hun speerpunten –het sluiten van islamitische scholen, het verbieden van hoofddoekjes en het instellen van stadscommando’s- niet onderhandelbaar maken. Vervolgens krijgen de anderen –in het bijzonder de PvdA en andere linksen- de schuld niet samen te willen werken. De oppositie in Almere en Den Haag is gezien ook het personeelsgebrek door de PVV verre te prefereren boven het in het dagelijks bestuur van die steden te moeten concurreren met doorgewinterde bestuurders van de gevestigde partijen. Maar dat mag geen reden zijn om achterover te leunen. De ideeën van de PVV vormen een gevaar voor onze democratische en pluriforme samenleving en dienen dus voortdurend en krachtig te worden bestreden. Ook door de VVD en het CDA. Gesteld dat zij straks bij de landelijke verkiezingen samen met de PVV een meerderheid zouden vormen in de Tweede Kamer, dan is het niet in hun belang om dan ook gezamenlijk een regering te vormen. Wanneer ze hun gedachtegoed inleveren voor dat van de PVV, al was het maar voor de helft, dan maken ze zich totaal ongeloofwaardig. En dan laat ik het afbreukrisico dat het werken met bewindspersonen van het kaliber PVV met zich meebrengt nog buiten beschouwing. Het is in het belang van alle serieuze politieke partijen zich te verzetten tegen de ideeën van Wilders en de zijnen. Want het gaat hier om een algemeen belang, dat van ons allemaal. Graag dus een rechte rug. We hebben wel wat anders te doen –het bestrijden van de crisis en de werkeloosheid, een betere gezondheidszorg en dito onderwijs- dan ons te laten bashen door Wilders en consorten.

Wordt vervolgd.

donderdag 25 februari 2010

Bericht uit de verte 7 is een vervolg op de voorlopige schets voor een thriller

AANVULLINGEN EN VERBETERINGEN
Het kabinet is gevallen. Maar Balkenende vooralsnog niet. Razendsnel is hij door het partijbestuur en de Tweede Kamer fractie aangewezen om opnieuw lijsttrekker te worden. Ongetwijfeld om daarmee een leiderschapscrisis in de kiem te smoren. Inmiddels hebben de CDA jongeren in Maastricht al protest aangetekend. Opinieonderzoek laat zien dat nogal veel mensen, ook binnen het CDA en zelfs de boeren, een hernieuwd lijsttrekkerschap geen voor de hand liggende keuze vinden. Vier kabinetten voortijdig laten stranden is geen goede aanbeveling. Balkenende is er niet in geslaagd om een geloofwaardige verklaring te geven voor de teloorgang van zijn laatste kabinet. De eenheid van de regering was doorbroken. Een formeel juist standpunt, maar voor de meeste mensen weinig overtuigend. En dat een en ander de internationale positie van Nederland schade heeft gedaan zal de gemiddelde kiezer weinig deren. Het CDA en Balkenende zijn de kluts kwijt. Tot nu toe vaart de PvdA er wel bij. Bos en de andere woordvoerders namens die partij spreken uit één mond en maken een stevige, vastberaden indruk. Achter het optreden van de PvdA zit duidelijk een plan. In elk geval om niet in dezelfde valkuil te stappen als bij de vorige Kamerverkiezingen en hopelijk ook door zich nadrukkelijk te profileren als sociaal-democratische partij die inmiddels heeft vastgesteld dat de vermarkting van nutsvoorzieningen te ver is gegaan en voor zover mogelijk moet worden geredresseerd. Dat zullen kiezers begrijpen. Alleen door duidelijk te maken dat de overheid weer ergens voor staat en zich verantwoordelijk voelt kan de kloof tussen burger en politiek worden gedicht. Althans verkleind. Een kleinere overheid, waar meerdere partijen om roepen, op zich, betekent niets. Een kwalitatief betere en betrouwbare overheid, daar gaat het om. En als die vervolgens kleiner kan, prima. Links moet niet langer meehuilen met de rechtse wolven in het bos. Voor de verkiezingen duidelijk eigen profielen, na de verkiezingen nauwe samenwerking en de vorming van een progressief blok. Het CDA weigert tevoren te verklaren samenwerking met de PVV uit te sluiten. De VVD idem. Het argument daarvoor is dat de PVV een democratische partij is. De PVV is democratisch gekozen maar is geen democratische partij. Vanwege de organisatievorm (geen vereniging) maar vooral vanwege haar opvattingen. Maar goed, wanneer CDA en VVD dat kennelijk nu geen probleem vinden zullen ze op termijn merken dat het voor hen wel een probleem is geworden. Aan het eind van de dag zullen de Nederlandse burgers weer kiezen voor een betrouwbare en verantwoordelijke overheid en niet voor roeptoeters. Mag ik hopen.


Wordt vervolgd.

vrijdag 19 februari 2010

Bericht uit de verte 6: voorlopige schets voor een thriller

HOE HET CDA DE CRISIS ORGANISEERDE
Schets voor een thriller
Voor Balkenende was het rapport Davids en wat daar op volgde niet aangenaam. Hij was daar overigens in hoge mate zelf debet aan. Eerst door voortdurend een onderzoek naar de toedracht van de steun aan de Irak-oorlog te weigeren omdat er niets te onderzoeken zou zijn. En tenslotte: toen het rapport van de, onder grote druk van de Tweede Kamer, door hemzelf ingestelde commissie Davids er uiteindelijk lag, dat rapport af te doen als een verzameling meningen. Gevolg: ernstige kritiek uit het parlement, in het bijzonder van de PvdA, en Balkenende die moest instemmen met een kabinetsstandpunt dat in feite de bevindingen en conclusies van de commissie Davids onderschreef. En die vervolgens in het parlement een motie van wantrouwen aan zijn broek kreeg. Niet het kabinet, maar hij in persoon. Een staatsrechtelijk fenomeen. Niet alleen de indieners van de motie maar ook prominenten als Bolkestein waren van mening dat Balkenende wegens disfunctioneren als premier zou moeten aftreden. Balkenende zou Balkenende niet zijn en het CDA niet het CDA, of dit moest gewroken worden. Verhagen en Jack de Vries, die met het oog op de verkiezingen van november 2006 hun licht in de VS hadden opgestoken door daar te bestuderen hoe de Bush campagne Kerry naar de Filistijnen had geholpen, bedachten daartoe het volgende. Eerst zou CDA-vriend en historicus Cees Fasseur in een lezing openbaren dat de PvdA destijds helemaal niet zo afkerig was van machtspolitiek en de inval in Irak veel minder kritisch had bejegend dan ze nu wilden laten weten. Ten tweede zou Verhagen de nieuwe secretaris-generaal van de NAVO vragen een brief aan Balkenende te sturen met het verzoek de missie in Uruzgan te verlengen. Duidelijk was dat de PvdA daartegen was en zou zijn. Maar een dergelijk verzoek zou met het oog op de internationale positie van Nederland en de gesneuvelde Nederlandse militairen (die waren toch niet voor niets gesneuveld) per definitie serieus genomen moeten worden. Zo zou de PvdA, die steeds duidelijk tegen opnieuw een verlenging van de militaire missie in Uruzgan was geweest, mooi in de knel komen. Verhagen maakte, terwijl Bos zat te slapen, zekerheidshalve gewag van zijn contacten met de NAVO zonder precies te zeggen welke die behelsden. Toen de brief van de NAVO chef arriveerde werd Bos wakker. Ging hij akkoord met het voorstel van de NAVO of zelfs maar met het serieus heroverwegen van het kabinetsbesluit van 2007 –we gaan weg in 2010- dan zou hij opnieuw te kijk staan als draaikont. De enige mogelijkheid die resteerde was snel en duidelijk te zeggen dat het NAVO voorstel onaanvaardbaar was. Een aantrekkelijke optie want voor verlenging van de militaire inspanningen zou in de Tweede Kamer zonder de PvdA geen steun zijn. De Tweede Kamer had bovendien aan het kabinet gevraagd om voor 1 maart 2010 uitsluitsel te geven over al dan niet een verlenging van de militaire inzet in Uruzgan. In verband met het voorjaarsreces zou het kabinet daarover uiterlijk 19 februari een besluit moeten nemen. Het CDA stelde vervolgens dat een en ander zorgvuldig moest worden bekeken en er dus meer tijd nodig was. Om het besluit van 2007 te heroverwegen was eind vorig jaar overigens een logischer moment geweest. Maar toen was er natuurlijk nog geen brief.
De PvdA en Bos houden voet bij stuk. Het besluit van 2007 om na vier jaar troepen in Afghanistan te hebben ingezet deze in 2010 terug te trekken, moet worden herbevestigd. Niet militaire missies en activiteiten zouden wel bespreekbaar zijn.
Donderdag 18 februari 2010 houdt de Tweede Kamer een spoeddebat over de kwestie. Het wordt een waar slagveld. Balkenende probeert de controverses binnen het kabinet binnen boord te houden en gooit olie op de golven, maar Verhagen gooit olie op het vuur. Bos, duidelijk zenuwachtig, herhaalt wat hij eerder heeft gezegd: de militairen gaan in 2010 weg uit Uruzgan. Het debat eindigt met een motie van de SP die vraagt om nu te beslissen dat Nederland zich in 2010 militair terugtrekt. De motie bevat letterlijk de uitspraken van Bos hierover. De PvdA stemt tegen de motie omdat is afgesproken de volgende dag in het kabinet de zaak verder te bespreken. Vrijdag 19 februari laat Jack de Vries ’s morgens weten dat er die dag geen besluit komt en de zaak wordt uitgesteld. De verbeten koppen van de PvdA bewindslieden wijzen daar niet op. Een peiling van EenVandaag laat zien dat 70% van de Nederlanders vindt dat Bos zijn rug recht moet houden. Bos vindt uitstel van een besluit (met een week) alleen aanvaardbaar wanneer vast staat dat de militaire missie niet wordt verlengd en er dus alleen gepraat wordt over ander soort steun, zoals ontwikkelingshulp, training van politiemensen &c. Wanneer het CDA niet door de bocht gaat valt het kabinet.
Balkenende probeert de boel bij elkaar te houden maar wordt daarbij niet geholpen door Verhagen. Want behalve het bashen[1] van Bos en de PvdA had Verhagen nog een ander agendapunt. Het vervangen van Balkenende als partijleider van het CDA. Na vier slecht afgelopen kabinetten moet de wacht maar eens worden gewisseld. Toen het er even op leek dat Balkenende naar Europa zou vertrekken, had Verhagen zich er al van verzekerd zijn opvolger te worden. De katholieke, vooral uit het zuiden afkomstige, bloedgroep van het CDA vond ook al langer dat zeven jaar een protestant aan de leiding wel genoeg was geweest en omhelsde de kandidatuur van Verhagen. Eurlings had ook gekund, maar was nog te jong. Dat de protestante doelgroep Verhagen op zijn minst niet erg betrouwbaar  acht, lijkt even niet te deren. Of Verhagen internationaal zo’n indruk heeft gemaakt, mag ook worden betwijfeld. De NAVO had er op moeten kunnen vertrouwen dat de door Verhagen gevraagde brief goed zou landen. De NAVO heeft er geen enkel belang bij om zich in een interne ruzie van een lidstaat te mengen. Verhagen heeft internationaal een slecht figuur geslagen al geeft het CDA daarvan uiteraard de schuld aan Bos. Hoe dan ook: het kabinet valt en Verhagen lukt het om Balkenende te laten vertrekken en om zijn plaats in te nemen. Dan komen er nieuwe verkiezingen in mei 2010. Hoewel de PvdA minder verliest dan lange tijd was voorspeld en het CDA weliswaar verliest, blijft de laatste partij de grootste. Verhagen doet snel zaken met VVD en PVV en weet met een nipte meerderheid een regering te vormen. De deelname van de partij van Wilders aan de regering trekt internationaal veel aandacht en roept veel vragen op. De missie in Uruzgan wordt, tegen de zin van de PVV, alsnog verlengd. Vervolgens moet ook deze nieuwe regering 35 miljard bezuinigen. De verkiezingsbeloften van de regeringspartijen gingen erover veel ambtenaren te schrappen, de subsidies voor ondermeer cultuur en integratie aanzienlijk te verminderen of af te schaffen en de sociale voorzieningen verder af te bouwen. Daartegenover zou dan lastenverlichting komen te staan voor het bedrijfsleven en de hogere inkomens. Behalve het reduceren van de cultuursubsidies door de kunstfondsen op te heffen en de lastenverlichting voor het bedrijfsleven en de hogere inkomens bleek het nieuwe kabinet niet in staat tot verdere maatregelen. Eind 2010 gaat het kabinet dan ook aan zichzelf ten onder. Na opnieuw vervroegde verkiezingen wordt er in 2011 een kabinet gevormd door PvdA, D66, Groen Links en de SP die kunnen steunen op een ruime meerderheid in de Tweede Kamer. Femke Halsema wordt minister-president en Lodewijk Asscher minister van financiën en vice-minister president. Bos, Pechtold en Kant blijven in de Kamer.

Wordt vervolgd.


[1]  Goed Nederlands voor: het in elkaar slaan van iemand, idem beuken&c