IDEEËN, GEDACHTEN & FANTASIEËN [8]

GOD ZIJ DANK GEEN RECHTS KABINET, MAAR HET VIRULENTE NARCISME IS NOG NIET WEG

Vorig weekeinde bereikten mij berichten over vragen die het toenmalige informatieteam van VVD, CDA en PVV stelde aan onder andere het ministerie van Justitie. Die vragen gingen over hoe de wet, de Europese regelgeving en de internationale verdragen zouden kunnen worden opgerekt opdat onwelgevallige imams het land zouden kunnen worden uitgezet, moskeeën en islamitische scholen gesloten en Nederlanders met een islamitische achtergrond die een vergrijp pleegden hun nationaliteit kon worden ontnomen om hen vervolgens het land uit te gooien.

Over deze vragen werden de fracties, althans die van het CDA, niet geïnformeerd. Informateur Opstelten vond dat ook terecht. Anders lag de boel maar op straat. In het regeer- noch in het gedoogakkoord zouden deze verkenningen en voornemens zichtbaar worden. Maar eenmaal op het schild gehesen, zou het VVD-CDA kabinet die maatregelen wel gaan nemen. Het is dan ook niet bevreemdend dat Klink uiteindelijk besloot daar niet aan te willen meewerken. Later speelde het omgekeerde bij het besluit van Wilders om de stekker uit de onderhandelingen te trekken. Wanneer die waren doorgegaan en dan was het vrijwel zeker dat aan het eind van de informatie de optanten binnen de CDA fractie alsnog hun bezwaren zouden uiten en het beoogde kabinet er dus niet zou komen. Wel lagen de akkoorden dan op straat. Waaruit zou zijn op te maken dat de PVV veel, zo niet alle, sociale punten had laten vallen en er van de islambestrijding weinig tot niets op papier stond. Die waren wel onderzocht en afgesproken maar zouden pas concreet worden wanneer het nieuwe kabinet daadwerkelijk ging regeren onder regie van Wilders in de Kamer. Geen kabinet en wel de akkoorden op straat, dat kon Wilders zich niet permitteren. Klink heeft dus gedaan wat hij als christendemocraat, die nog geloof hechtte aan christelijke waarden, moest doen. Dat hij vervolgens door de CDA top voor oud vuil werd weggezet zegt vooral iets over die top. Daar speelden allang niet meer de christelijke waarden maar vooral het opportunistische machtsdenken. De manier waarop mensen met grote verdiensten zoals Lubbers, Van Agt, Veerman, Tineke Lodders of Schinkelshoek werden bejegend en afgeserveerd had dat al eerder duidelijk gemaakt. Maar uiteindelijk is Verhagen dan over zichzelf gestruikeld. De VVD heeft minder last van gewetensvolle leden. Behalve dan Gijs de Vries en eerder Weisglas. Rutte, die kortgeleden nog zei dat er met hem over niets anders meer viel te praten dan over een rechts kabinet met de PVV en hij zelfs verklaarde een rechtse (hij noemde dat een liberale) revolutie te willen ontketenen, die Rutte draaide gisteren zonder probleem om. Na twee mislukte formatiepogingen wil hij nu een regeringsprogramma gaan schrijven waarop anderen dan mogen intekenen. Pardon. Zuiver zou zijn als hij zelf terug zou treden om plaats te maken voor een liberale VVD’er. Als die in de fractie nog te vinden is. Hetzelfde geldt voor Verhagen. Die heeft zijn partij van een beginselpartij tot een machtspartij proberen om te vormen. Omdat er sommigen waren die nog wel beginselen hadden is dat vooralsnog niet helemaal gelukt. Ook hij zou plaats moeten maken voor een christendemocratische CDA’er. Die bestaan nog wel. Dan kan er snel een kabinet worden gevormd dat op grond van een brede basis stabiel en krachtdadig is. En het Volksempfinden dan? Nou, 85% van de mensen heeft niet op de PVV gestemd. En bovendien, wie te lang door de knieën gaat komt niet meer overeind.

Het kost mij moeite, maar kennelijk moet ook ik er aan wennen dat de verschuiving in onze samenleving van tolerant naar akelig narcisme en van een ruime blik op de grote wereld naar een obsessie met de eigen belevingswereld, een gegeven is. Althans volgens Bas Heijne. Maar iets anders is of ik dat wil accepteren. Heijne schrijft  dat ‘het hedendaagse populisme een reactie is op de sleetse algemeenheden van het verlichtingsdenken, een emotionele afkeer van bovenaf verkondigde abstracties die alledaagse ergernissen onder het vloerkleed lijken te vegen’. Ongetwijfeld speelt dat een rol. De mensen is decennia lang voorgehouden dat ze hun eigen wereld konden maken met als gevolg dat ze nu het recht eisen dat ook te doen. Was een sociale en rechtvaardige samenleving heel lang het streven van de politiek, inmiddels is dankzij de neoliberale uitverkoop van zo’n beetje alles wat voor mensen van waarde is, dat een leugen geworden. Bas Heijne vindt het gedachtegoed van de Verlichting ‘sleets’ geworden en ook dat de oudere generatie van politici ‘machteloos’ blijft hameren op Grondwet, rechtstaat, grondrechten en gelijkheidsprincipes. Maar wat dan? Moeten we dat virulente narcisme van ‘we zijn allemaal gelijk dus heb ik voorrang’ dan maar accepteren? De verschuiving die de politiek zijn ideologische veren heeft laten afschudden en ideeën en visie over en op de samenleving en onze toekomst heeft ingeruild voor korte termijn scoren, die moet toch worden bestreden. En in dat verband moeten wij  ook Wilders niet willen normaliseren en inkapselen, ook al is hij niet de oorzaak maar het gevolg van het huidige Volksempfinden. Die oorzaken en ook de gevolgen ervan moeten worden weggenomen door de leugen in te ruilen voor vertrouwen in een sociale en rechtvaardige samenleving. En dat doe je niet door de belangrijkste veroorzakers van de ellende aan de macht te helpen.

Geschreven op 21 augustus 2010:

CDA CONGRES ZOU GEHOUDEN WORDEN VOORDAT WILDERS 

IN NEW YORK GING SPREKEN

Dat meldde Nova op vrijdag 20 augustus. Het congres is voorzien op 11 september en wel zodanig dat, gezien het tijdsverschil met New York, de uitspraken van Wilders daarna pas bekend worden. Als dat waar is en dat blijkt zo te zijn, dan is de manipulatiegraad van de CDA top wel erg groot. Dan moet kennelijk alles wijken om de samenwerking met de PVV door te laten gaan. Het congres is in dat scenario een lame duck, een machteloze applausmachine voor de CDA top. Die heeft kennelijk niet in de gaten wat de ‘gewone’ CDA kiezer vindt. Die schrijft geen manifesten of ingezonden brieven en gaat niet snel op de barricaden. Toch vinden veel van hen op grond van christelijke motieven dat de samenwerking met de PVV de wezenskenmerken van de christendemocratie aantast. Ik woon in een omgeving waar vrijwel iedereen CDA stemt. Gesprekken hebben mij geleerd dat deze ‘stille kiezers’, wanneer de samenwerking met de PVV zou doorgaan, bij de eerstvolgende verkiezingen niet meer op het CDA stemmen. Zij het met pijn in het hart. De kans dat het CDA bij de verkiezingen voor de Provinciale Staten nogmaals halveert is dan ook groot. Kennelijk kent Verhagen die gevoelens niet of maakt het hem niet uit. En dat is treurig. Want Nederland heeft een stroming als die van de christendemocratie nodig. Vanwege de christelijke waarden zoals die dat mensen gelijkwaardig zijn en niemand mag worden uitgesloten.