IDEEËN, GEDACHTEN & FANTASIEËN [11]

OPPORTUNISME, HYPOCRISIE EN ONBENUL

Het was interessant om te zien hoe de media de afgelopen dagen heen en weer bewogen tussen het normaal en absoluut noodzakelijk vinden van een (ultra)rechts kabinet, het kapittelen van de rechtse partners en het beschrijven van de verscheurdheid in het CDA en tenslotte het vergoelijken tot het bejubelen van de rechtse ‘staatsgreep’ die kwam na het uit de weg ruimen van Ab Klink. De Nederlandse media zijn opportunistisch, hypocriet en onbenullig. Met uitzondering van enkele scribenten zoals Marc Chavannes of Marcel van Dam. Er wordt weer ruimhartig betoogd dat er ‘staatsrechtelijk’ niets mis is met het beoogde nieuw rechtse kabinet noch met de handelswijze van de heren Wilders, Rutte en Verhagen. Strikt genomen heeft de hooggeleerde Voermans (hoogleraar staatsrecht, Leiden), die dat onlangs betoogde, als het om het geschreven recht gaat, daarin gelijk. Maar dat was de afgelopen dagen het punt niet. De manier van opereren van Wilders was het opzettelijk derailleren van het formatieproces en het voor het blok zetten van het staatshoofd. Onbehoorlijk, agressief en zonder fatsoen. Dat de andere twee heren zich daar, zonder een kik te geven, bij aansloten is op fatsoensgronden alleen al, ronduit bizar. Maar niet meer verwonderlijk. Inmiddels heeft een lid van het hoofdbestuur van de VVD al twitterend zelfs het gezag van het staatshoofd om eisen te stellen aan het beoogde rechtse minderheidskabinet  betwist.

Bij het uit het zicht raken van het nieuw rechtse kabinet eind vorige week besloot ik het volgende artikel niet te voltooien en te openbaren. Ik heb mij bedacht. Dus volgt hier: Anatomie van het fascisme. Het historische fascisme is weliswaar na 1945 verdwenen, maar het is een misverstand te denken dat die mentaliteit ook is uitgestorven.

ANATOMIE VAN HET FASCISME

Zo heet het boek dat Robert Paxton in 2005  schreef. Sindsdien worden zijn negen kenmerken van het fascisme beschouwd als leidraad bij het definiëren van de ideeën van mensen en groepen die er een vergelijkbare mentaliteit op na houden. Paxton is een Amerikaan die niet wordt gevoed door Europese oorlogsemoties. Hij analyseert voor- en naoorlogse fascistische bewegingen en hun belangrijkste ideeën en daden dan ook op een afstandelijke manier.

Enige tijd geleden schreef Frans Leijnse een uitstekend artikel in de Volkskrant waarin hij het PVV programma en wat Wilders ons overigens aan gedachtegoed heeft toevertrouwd, legde naast de kenmerken van Paxton. Dat artikel kreeg, voor zover ik heb kunnen waarnemen, elders in de media geen enkele respons. Inmiddels helaas niet meer verwonderlijk. Net als in mijn stuk over de rechtstaat Ideeën, gedachten en fantasieën [6], Wilders’ gedachtegoed is geen gevaar voor de rechtstaat. Quod non, geef ik zo kort mogelijk de kenmerken van Paxton weer en laat vervolgens in cursief zien hoe het gedachtegoed van Wilders zich daartoe verhoudt.

Kenmerk [1]: Een gevoel van een alles omvattende en verpletterende crisis waarvoor geen traditionele oplossingen toereikend zijn.

Nederland staat aan de rand van de afgrond. De Linkse Kerk heeft onze economie naar die afgrond gebracht en een ongebreidelde instroom van vreemdelingen bevorderd waardoor er een steeds grotere groep islamieten is, allen dragers van een fascistische ideologie, die onze cultuur dreigt te vernietigen.

[2] Het primaat van de eigen groep. Dat primaat is superieur aan elk recht, zowel individueel als algemeen. En het individu is ondergeschikt aan de eigen groep.

De oorspronkelijke Nederlanders en hun cultuur zijn superieur aan moslims en hun achterlijke cultuur. De traditionele en morele standaarden zoals artikel 1 van de Grondwet (het gelijkheidsbeginsel) en het Europese recht worden waar nodig buiten werking gesteld teneinde de islamisering van ons land effectief te bestrijden.

 [3] Het geloof dat de eigen groep slachtoffer is. Een sentiment dat elke actie tegen de vijand, zonder juridische of morele limieten dan ook, zowel in- als extern, rechtvaardigt.

De interne vijanden zijn de Linkse Kerk, de intellectuelen en de kunstenaars. Dat zijn niet zozeer politieke tegenstanders, maar samenzweerders tegen de Nederlandse samenleving. De externe vijand is de islam. Die bedreigt de Nederlandse (en Europese) cultuur en samenleving in de kern. De islam is geen godsdienst maar een totalitaire en fascistische ideologie waarvan iedere moslim drager is. Daarom dient de Koran verboden te worden en mogen er geen nieuwe moskeeën worden gebouwd en als het even kan moeten bestaande worden gesloten. Islamitische scholen dienen te worden gesloten en onwelgevallige imams het land worden uitgezet. Sterker nog er moeten ‘miljoenen moslims Europa uit worden gezet en er mag niemand uit moslimlanden nog binnenkomen’.

[4] Er is vrees voor verval van de eigen groep door de ondermijnende effecten van individualisme en liberalisme, hier op zijn Amerikaans bedoeld als vrijzinnigheid, klasse conflicten en invloeden van buiten.

Daarom is een autoritaire organisatievorm noodzakelijk. De PVV kent geen leden, geen kaderleden of bestuurders. Er is één leider, tevens het enige lid van de partij, die als enige namens de partij spreekt en besluiten kan nemen.

[5] De noodzaak van een sterke samenhang in een zuivere samenleving. Zo mogelijk met algemene instemming, of met uitsluiting en uitzetting indien nodig.

De samenleving moet worden gezuiverd van oneigenlijke elementen door een immigratiestop voor iedereen die uit een moslimland komt en door uitzetting van onwelgevallige moslims.

[6] De noodzaak van gezag door natuurlijke leiders (altijd mannen), culminerend in een nationale hoofdman die als enige de verpersoonlijking is van de bestemming en het lot van de groep.

Er is één leider van de PVV, tevens de enige woordvoerder van alle Nederlanders die in hun cultuur en samenleving slachtoffer dreigen te worden van binnen (de Linkse Kerk) en van buiten (de islam) komend kwaad.

[7] De absolute superioriteit van het instinct van de leider die de abstracte en universele rede overstijgt.

Idem [6]. De traditionele en morele standaarden zoals ondermeer de Grondwet en het Europees recht zijn ondergeschikt aan de opvattingen van de leider. Wanneer hij daarop wordt aangesproken demoniseert men hem.

[8] De schoonheid van geweld en de werkzaamheid van de wil, wanneer die bijdragen aan het succes van de groep.

Dit kenmerk is niet zondermeer van toepassing op de PVV. Hoewel de wens om speciale keurkorpsen in te stellen die buiten het gezag van een burgemeester om kunnen optreden tegen onwelgevallige personen en hen in de knie mogen schieten, daar wel bij in de buurt komt.

[9] Het recht van het uitverkoren volk anderen, zonder voorbehoud van enige menselijke of goddelijke wet, te domineren op grond van het recht van de sterkste.

De oorspronkelijke Nederlanders en hun cultuur en samenleving zijn het slachtoffer van interne (de Linkse Kerk) en externe (de islam) vijanden van het volk. Om de samenleving van hen te zuiveren zijn middelen als het sluiten van moskeeën en islamitische scholen en het uitsluiten en uitzetten van personen gerechtvaardigd.

IDEEËN, GEDACHTEN & FANTASIEËN [10]

Louis Radstaak stuurde mij dit door hem gemaakte portret van Verhagen gecombineerd met dat van Machiavelli. Een prachtig en typerend portret van Verhagen. Minder typerend voor Machiavelli want dat was in tegenstelling tot het beeld dat wij nu algemeen van hem hebben, een uiterst bekwame, intelligente en integere bestuurder en een briljant strateeg. Een genie.

Voor wie Machiavelli heeft gelezen is dat overigens geen nieuws. Het is ook geen nieuws dat voor Verhagen deze kwalificaties niet gelden.

IDEEËN, GEDACHTEN & FANTASIEËN [9]

Samenvatting artikel Le Monde, 5 september 2010

België en Nederland lijden aan een ziekte die populisme heet. Dit heeft het Franse dagblad Le Monde zondag in een commentaar op de mislukking van de kabinetsformaties geschreven. ‘De beide Europese democratieën ondergaan een ongekende crisis’.

In België en Nederland hebben traditionele partijen populistische protestpartijen laten opbloeien en zich er zelfs mee ingelaten. Le Monde noemt de Vlaamse christendemocraten die destijds onder leiding van Yves Leterme de boodschap van de radicale Vlaamse separatisten legitimeerden, maar nu door hen worden verslonden.

De christendemocraten en liberalen hebben in Nederland gepoogd een pact met de duivel te sluiten, dat wil zeggen met extreem rechts van de islamofobe raddraaier Geert Wilders. Maar die heeft volgens Le Monde vrijdag het kaartenhuis zelf al weer omver geblazen.

La Belgique et les Pays-Bas malades du populisme

Deux démocraties européennes traversent une crise sans précédent : trois mois après avoir voté, les Pays-Bas et la Belgique sont toujours dans l'attente. Ils attendent le programme et la constitution d'un gouvernement, quitte à recourir à d'improbables coalitions.

A Bruxelles, les tourments ont commencé dès 2007. Le chrétien-démocrate flamand Yves Leterme a légitimé le message des indépendantistes flamands, auxquels il s'était associé. Mais, comme son parti, il a été dévoré par cette Nouvelle Alliance flamande, qui, grâce à lui, a pu faire prospérer l'idée d'une Flandre autonome, délivrée du "boulet" wallon et susceptible d'accaparer Bruxelles. La confusion est telle, aujourd'hui, en Belgique que le scénario de la partition n'est plus irréaliste.

Les Pays-Bas ont beau s'épargner les querelles linguistiques, leur situation n'est pas plus reluisante. Deux partis traditionnels - les chrétiens-démocrates et les libéraux - ont tenté de négocier un pacte du diable avec l'extrême droite du député Geert Wilders, boutefeu islamophobe. En échange du soutien des populistes à leur coalition minoritaire et à leur programme de rigueur, les deux partis s'engageaient à accepter une politique vigoureuse à l'égard des immigrés. M. Wilders a fait s'effondrer ce château de cartes en critiquant le manque de crédibilité des chrétiens-démocrates.

Au-delà de leurs dissemblances, les deux Etats du Nord, longtemps cités en exemple pour leur art du compromis, souffrent de maux similaires. De la montée d'un populisme égoïste et parfois anti-européen. Du désaveu de l'opinion à l'égard de systèmes politiques à bout de souffle. Et d'un éparpillement de l'électorat, que favorise le système de représentation proportionnelle, augmenté, en Belgique, d'une obligation de se rendre aux urnes qui encourage le vote "ras-le-bol".

Longtemps stables parce que s'y organisaient les transferts de voix entre les trois courants classiques - chrétiens-démocrates, sociaux-démocrates et libéraux -, les démocraties belge et néerlandaise ont laissé prospérer des partis protestataires qui menacent aujourd'hui leur équilibre.

Après une extrême droite radicale et xénophobe, la Flandre a vu naître une droite nationaliste décomplexée, qui a su mêler la mise en cause de la "mauvaise gestion" à la revendication indépendantiste et à la dénonciation des transferts d'argent vers les "pauvres" francophones. Aux Pays-Bas, les partis classiques n'ont pas vu venir la menace d'un populisme antimusulman qui fait de tout étranger le bouc émissaire.

Dans les deux pays, des partis très minoritaires au départ ont acquis de la notoriété grâce à l'impuissance des partis traditionnels, incapables d'opposer des arguments rationnels aux vociférations populistes. Grâce à la curiosité de médias avides de nouveauté, et qui ont, en amplifiant leur parole, rendu crédible cette dernière. Grâce, surtout, à des systèmes électoraux qui ont transformé les Parlements en chambres d'écho de visions caricaturales sur les questions politiques majeures. Un constat inquiétant.

Le Monde, 5 september 2010

IDEEËN, GEDACHTEN & FANTASIEËN [8]

GOD ZIJ DANK GEEN RECHTS KABINET, MAAR HET VIRULENTE NARCISME IS NOG NIET WEG

Vorig weekeinde bereikten mij berichten over vragen die het toenmalige informatieteam van VVD, CDA en PVV stelde aan onder andere het ministerie van Justitie. Die vragen gingen over hoe de wet, de Europese regelgeving en de internationale verdragen zouden kunnen worden opgerekt opdat onwelgevallige imams het land zouden kunnen worden uitgezet, moskeeën en islamitische scholen gesloten en Nederlanders met een islamitische achtergrond die een vergrijp pleegden hun nationaliteit kon worden ontnomen om hen vervolgens het land uit te gooien.

Over deze vragen werden de fracties, althans die van het CDA, niet geïnformeerd. Informateur Opstelten vond dat ook terecht. Anders lag de boel maar op straat. In het regeer- noch in het gedoogakkoord zouden deze verkenningen en voornemens zichtbaar worden. Maar eenmaal op het schild gehesen, zou het VVD-CDA kabinet die maatregelen wel gaan nemen. Het is dan ook niet bevreemdend dat Klink uiteindelijk besloot daar niet aan te willen meewerken. Later speelde het omgekeerde bij het besluit van Wilders om de stekker uit de onderhandelingen te trekken. Wanneer die waren doorgegaan en dan was het vrijwel zeker dat aan het eind van de informatie de optanten binnen de CDA fractie alsnog hun bezwaren zouden uiten en het beoogde kabinet er dus niet zou komen. Wel lagen de akkoorden dan op straat. Waaruit zou zijn op te maken dat de PVV veel, zo niet alle, sociale punten had laten vallen en er van de islambestrijding weinig tot niets op papier stond. Die waren wel onderzocht en afgesproken maar zouden pas concreet worden wanneer het nieuwe kabinet daadwerkelijk ging regeren onder regie van Wilders in de Kamer. Geen kabinet en wel de akkoorden op straat, dat kon Wilders zich niet permitteren. Klink heeft dus gedaan wat hij als christendemocraat, die nog geloof hechtte aan christelijke waarden, moest doen. Dat hij vervolgens door de CDA top voor oud vuil werd weggezet zegt vooral iets over die top. Daar speelden allang niet meer de christelijke waarden maar vooral het opportunistische machtsdenken. De manier waarop mensen met grote verdiensten zoals Lubbers, Van Agt, Veerman, Tineke Lodders of Schinkelshoek werden bejegend en afgeserveerd had dat al eerder duidelijk gemaakt. Maar uiteindelijk is Verhagen dan over zichzelf gestruikeld. De VVD heeft minder last van gewetensvolle leden. Behalve dan Gijs de Vries en eerder Weisglas. Rutte, die kortgeleden nog zei dat er met hem over niets anders meer viel te praten dan over een rechts kabinet met de PVV en hij zelfs verklaarde een rechtse (hij noemde dat een liberale) revolutie te willen ontketenen, die Rutte draaide gisteren zonder probleem om. Na twee mislukte formatiepogingen wil hij nu een regeringsprogramma gaan schrijven waarop anderen dan mogen intekenen. Pardon. Zuiver zou zijn als hij zelf terug zou treden om plaats te maken voor een liberale VVD’er. Als die in de fractie nog te vinden is. Hetzelfde geldt voor Verhagen. Die heeft zijn partij van een beginselpartij tot een machtspartij proberen om te vormen. Omdat er sommigen waren die nog wel beginselen hadden is dat vooralsnog niet helemaal gelukt. Ook hij zou plaats moeten maken voor een christendemocratische CDA’er. Die bestaan nog wel. Dan kan er snel een kabinet worden gevormd dat op grond van een brede basis stabiel en krachtdadig is. En het Volksempfinden dan? Nou, 85% van de mensen heeft niet op de PVV gestemd. En bovendien, wie te lang door de knieën gaat komt niet meer overeind.

Het kost mij moeite, maar kennelijk moet ook ik er aan wennen dat de verschuiving in onze samenleving van tolerant naar akelig narcisme en van een ruime blik op de grote wereld naar een obsessie met de eigen belevingswereld, een gegeven is. Althans volgens Bas Heijne. Maar iets anders is of ik dat wil accepteren. Heijne schrijft  dat ‘het hedendaagse populisme een reactie is op de sleetse algemeenheden van het verlichtingsdenken, een emotionele afkeer van bovenaf verkondigde abstracties die alledaagse ergernissen onder het vloerkleed lijken te vegen’. Ongetwijfeld speelt dat een rol. De mensen is decennia lang voorgehouden dat ze hun eigen wereld konden maken met als gevolg dat ze nu het recht eisen dat ook te doen. Was een sociale en rechtvaardige samenleving heel lang het streven van de politiek, inmiddels is dankzij de neoliberale uitverkoop van zo’n beetje alles wat voor mensen van waarde is, dat een leugen geworden. Bas Heijne vindt het gedachtegoed van de Verlichting ‘sleets’ geworden en ook dat de oudere generatie van politici ‘machteloos’ blijft hameren op Grondwet, rechtstaat, grondrechten en gelijkheidsprincipes. Maar wat dan? Moeten we dat virulente narcisme van ‘we zijn allemaal gelijk dus heb ik voorrang’ dan maar accepteren? De verschuiving die de politiek zijn ideologische veren heeft laten afschudden en ideeën en visie over en op de samenleving en onze toekomst heeft ingeruild voor korte termijn scoren, die moet toch worden bestreden. En in dat verband moeten wij  ook Wilders niet willen normaliseren en inkapselen, ook al is hij niet de oorzaak maar het gevolg van het huidige Volksempfinden. Die oorzaken en ook de gevolgen ervan moeten worden weggenomen door de leugen in te ruilen voor vertrouwen in een sociale en rechtvaardige samenleving. En dat doe je niet door de belangrijkste veroorzakers van de ellende aan de macht te helpen.

Geschreven op 21 augustus 2010:

CDA CONGRES ZOU GEHOUDEN WORDEN VOORDAT WILDERS 

IN NEW YORK GING SPREKEN

Dat meldde Nova op vrijdag 20 augustus. Het congres is voorzien op 11 september en wel zodanig dat, gezien het tijdsverschil met New York, de uitspraken van Wilders daarna pas bekend worden. Als dat waar is en dat blijkt zo te zijn, dan is de manipulatiegraad van de CDA top wel erg groot. Dan moet kennelijk alles wijken om de samenwerking met de PVV door te laten gaan. Het congres is in dat scenario een lame duck, een machteloze applausmachine voor de CDA top. Die heeft kennelijk niet in de gaten wat de ‘gewone’ CDA kiezer vindt. Die schrijft geen manifesten of ingezonden brieven en gaat niet snel op de barricaden. Toch vinden veel van hen op grond van christelijke motieven dat de samenwerking met de PVV de wezenskenmerken van de christendemocratie aantast. Ik woon in een omgeving waar vrijwel iedereen CDA stemt. Gesprekken hebben mij geleerd dat deze ‘stille kiezers’, wanneer de samenwerking met de PVV zou doorgaan, bij de eerstvolgende verkiezingen niet meer op het CDA stemmen. Zij het met pijn in het hart. De kans dat het CDA bij de verkiezingen voor de Provinciale Staten nogmaals halveert is dan ook groot. Kennelijk kent Verhagen die gevoelens niet of maakt het hem niet uit. En dat is treurig. Want Nederland heeft een stroming als die van de christendemocratie nodig. Vanwege de christelijke waarden zoals die dat mensen gelijkwaardig zijn en niemand mag worden uitgesloten.