OPPORTUNISME, HYPOCRISIE EN ONBENUL
Het was interessant om te zien hoe de media de afgelopen dagen heen en weer bewogen tussen het normaal en absoluut noodzakelijk vinden van een (ultra)rechts kabinet, het kapittelen van de rechtse partners en het beschrijven van de verscheurdheid in het CDA en tenslotte het vergoelijken tot het bejubelen van de rechtse ‘staatsgreep’ die kwam na het uit de weg ruimen van Ab Klink. De Nederlandse media zijn opportunistisch, hypocriet en onbenullig. Met uitzondering van enkele scribenten zoals Marc Chavannes of Marcel van Dam. Er wordt weer ruimhartig betoogd dat er ‘staatsrechtelijk’ niets mis is met het beoogde nieuw rechtse kabinet noch met de handelswijze van de heren Wilders, Rutte en Verhagen. Strikt genomen heeft de hooggeleerde Voermans (hoogleraar staatsrecht, Leiden), die dat onlangs betoogde, als het om het geschreven recht gaat, daarin gelijk. Maar dat was de afgelopen dagen het punt niet. De manier van opereren van Wilders was het opzettelijk derailleren van het formatieproces en het voor het blok zetten van het staatshoofd. Onbehoorlijk, agressief en zonder fatsoen. Dat de andere twee heren zich daar, zonder een kik te geven, bij aansloten is op fatsoensgronden alleen al, ronduit bizar. Maar niet meer verwonderlijk. Inmiddels heeft een lid van het hoofdbestuur van de VVD al twitterend zelfs het gezag van het staatshoofd om eisen te stellen aan het beoogde rechtse minderheidskabinet betwist.
Bij het uit het zicht raken van het nieuw rechtse kabinet eind vorige week besloot ik het volgende artikel niet te voltooien en te openbaren. Ik heb mij bedacht. Dus volgt hier: Anatomie van het fascisme. Het historische fascisme is weliswaar na 1945 verdwenen, maar het is een misverstand te denken dat die mentaliteit ook is uitgestorven.
ANATOMIE VAN HET FASCISME
Zo heet het boek dat Robert Paxton in 2005 schreef. Sindsdien worden zijn negen kenmerken van het fascisme beschouwd als leidraad bij het definiëren van de ideeën van mensen en groepen die er een vergelijkbare mentaliteit op na houden. Paxton is een Amerikaan die niet wordt gevoed door Europese oorlogsemoties. Hij analyseert voor- en naoorlogse fascistische bewegingen en hun belangrijkste ideeën en daden dan ook op een afstandelijke manier.
Enige tijd geleden schreef Frans Leijnse een uitstekend artikel in de Volkskrant waarin hij het PVV programma en wat Wilders ons overigens aan gedachtegoed heeft toevertrouwd, legde naast de kenmerken van Paxton. Dat artikel kreeg, voor zover ik heb kunnen waarnemen, elders in de media geen enkele respons. Inmiddels helaas niet meer verwonderlijk. Net als in mijn stuk over de rechtstaat Ideeën, gedachten en fantasieën [6], Wilders’ gedachtegoed is geen gevaar voor de rechtstaat. Quod non, geef ik zo kort mogelijk de kenmerken van Paxton weer en laat vervolgens in cursief zien hoe het gedachtegoed van Wilders zich daartoe verhoudt.
Kenmerk [1]: Een gevoel van een alles omvattende en verpletterende crisis waarvoor geen traditionele oplossingen toereikend zijn.
Nederland staat aan de rand van de afgrond. De Linkse Kerk heeft onze economie naar die afgrond gebracht en een ongebreidelde instroom van vreemdelingen bevorderd waardoor er een steeds grotere groep islamieten is, allen dragers van een fascistische ideologie, die onze cultuur dreigt te vernietigen.
[2] Het primaat van de eigen groep. Dat primaat is superieur aan elk recht, zowel individueel als algemeen. En het individu is ondergeschikt aan de eigen groep.
De oorspronkelijke Nederlanders en hun cultuur zijn superieur aan moslims en hun achterlijke cultuur. De traditionele en morele standaarden zoals artikel 1 van de Grondwet (het gelijkheidsbeginsel) en het Europese recht worden waar nodig buiten werking gesteld teneinde de islamisering van ons land effectief te bestrijden.
[3] Het geloof dat de eigen groep slachtoffer is. Een sentiment dat elke actie tegen de vijand, zonder juridische of morele limieten dan ook, zowel in- als extern, rechtvaardigt.
De interne vijanden zijn de Linkse Kerk, de intellectuelen en de kunstenaars. Dat zijn niet zozeer politieke tegenstanders, maar samenzweerders tegen de Nederlandse samenleving. De externe vijand is de islam. Die bedreigt de Nederlandse (en Europese) cultuur en samenleving in de kern. De islam is geen godsdienst maar een totalitaire en fascistische ideologie waarvan iedere moslim drager is. Daarom dient de Koran verboden te worden en mogen er geen nieuwe moskeeën worden gebouwd en als het even kan moeten bestaande worden gesloten. Islamitische scholen dienen te worden gesloten en onwelgevallige imams het land worden uitgezet. Sterker nog er moeten ‘miljoenen moslims Europa uit worden gezet en er mag niemand uit moslimlanden nog binnenkomen’.
[4] Er is vrees voor verval van de eigen groep door de ondermijnende effecten van individualisme en liberalisme, hier op zijn Amerikaans bedoeld als vrijzinnigheid, klasse conflicten en invloeden van buiten.
Daarom is een autoritaire organisatievorm noodzakelijk. De PVV kent geen leden, geen kaderleden of bestuurders. Er is één leider, tevens het enige lid van de partij, die als enige namens de partij spreekt en besluiten kan nemen.
[5] De noodzaak van een sterke samenhang in een zuivere samenleving. Zo mogelijk met algemene instemming, of met uitsluiting en uitzetting indien nodig.
De samenleving moet worden gezuiverd van oneigenlijke elementen door een immigratiestop voor iedereen die uit een moslimland komt en door uitzetting van onwelgevallige moslims.
[6] De noodzaak van gezag door natuurlijke leiders (altijd mannen), culminerend in een nationale hoofdman die als enige de verpersoonlijking is van de bestemming en het lot van de groep.
Er is één leider van de PVV, tevens de enige woordvoerder van alle Nederlanders die in hun cultuur en samenleving slachtoffer dreigen te worden van binnen (de Linkse Kerk) en van buiten (de islam) komend kwaad.
[7] De absolute superioriteit van het instinct van de leider die de abstracte en universele rede overstijgt.
Idem [6]. De traditionele en morele standaarden zoals ondermeer de Grondwet en het Europees recht zijn ondergeschikt aan de opvattingen van de leider. Wanneer hij daarop wordt aangesproken demoniseert men hem.
[8] De schoonheid van geweld en de werkzaamheid van de wil, wanneer die bijdragen aan het succes van de groep.
Dit kenmerk is niet zondermeer van toepassing op de PVV. Hoewel de wens om speciale keurkorpsen in te stellen die buiten het gezag van een burgemeester om kunnen optreden tegen onwelgevallige personen en hen in de knie mogen schieten, daar wel bij in de buurt komt.
[9] Het recht van het uitverkoren volk anderen, zonder voorbehoud van enige menselijke of goddelijke wet, te domineren op grond van het recht van de sterkste.
De oorspronkelijke Nederlanders en hun cultuur en samenleving zijn het slachtoffer van interne (de Linkse Kerk) en externe (de islam) vijanden van het volk. Om de samenleving van hen te zuiveren zijn middelen als het sluiten van moskeeën en islamitische scholen en het uitsluiten en uitzetten van personen gerechtvaardigd.




.jpg)